noun · femininethird declension
suspectiō
suspectiō f (genitive suspectiōnis)
Classical[sʊsˈpɛk.ti.oː]Ecclesiastical[susˈpɛk.t͡si.o]
Meaning
- a looking up to
- an esteeming highly (very rare)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | suspectiō | suspectiōnēs |
| genitive | suspectiōnis | suspectiōnum |
| dative | suspectiōnī | suspectiōnibus |
| accusative | suspectiōnem | suspectiōnēs |
| ablative | suspectiōne | suspectiōnibus |
| vocative | suspectiō | suspectiōnēs |
suspectĭo, ōnis, f. 1. suspicio,
I. a looking up to any one; trop., an esteeming highly (very rare), Arn. 7, p. 221 (7, 13 fin. Orell.).
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin suspectiō From suspiciō (verb) + -tiō.
Descendants
- Frenchsoupçonfrom Old French sospeçon
- Portuguesesuspeição
- Englishsuspection
- Franco-Provençalsôpeçon