verbfirst conjugation
suscitō
suscitō (present infinitive suscitāre, perfect active suscitāvī, supine suscitātum)
Classical[ˈsʊs.kɪ.toː]Ecclesiastical[ˈsuʃ.ʃi.to]
Meaning
- to lift up, raise, elevate
- to encourage, stir up, awaken, wake up, arouse, set in motion, elevate, incite
- to erect, build
quī dēlūbra deum nova tōtō suscitat orbī terrārum […]
he who builds a new sanctuary of the gods for the whole world […]c. 99 BCE – 55 BCE, Lucretius, On the Nature of Things 5.1166–1167 - to rekindle, excite
Sīc nōbīs garrientibus libīdō mūtua et animōs simul et membra suscitat. Omnibus abiectīs amīculīs, hāctenus dēnique intēctī atque nūdātī bacchāmur in Venerem
And so, as we chatted away, our desire for each other excited our emotions and bodies. We threw away all of our clothes, and then, finally uncovered and in the nude, we revelled for Venus [had sex in a frenzy]c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 3.20
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ē morte excitōsuscitō -āre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 8
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suscitō | suscitābam | suscitābō | suscitāvī | suscitāveram | suscitāverō suscitārō |
| 2nd sg. | suscitās | suscitābās | suscitābis | suscitāvistī suscitāstī | suscitāverās suscitārās | suscitāveris |
| 3rd sg. | suscitat | suscitābat | suscitābit | suscitāvit | suscitāverat suscitārat | suscitāverit suscitārit |
| 1st pl. | suscitāmus | suscitābāmus | suscitābimus | suscitāvimus | suscitāverāmus | suscitāverimus suscitārimus |
| 2nd pl. | suscitātis | suscitābātis | suscitābitis | suscitāvistis suscitāstis | suscitāverātis suscitārātis | suscitāveritis suscitāritis |
| 3rd pl. | suscitant | suscitābant | suscitābunt | suscitāvērunt suscitāvēre, suscitārunt | suscitāverant suscitārant | suscitāverint suscitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suscitem | suscitārem | suscitāverim suscitārim | suscitāvissem suscitāssem |
| 2nd sg. | suscitēs | suscitārēs | suscitāverīs | suscitāvissēs suscitāssēs |
| 3rd sg. | suscitet | suscitāret | suscitāverit suscitārit | suscitāvisset suscitāsset |
| 1st pl. | suscitēmus | suscitārēmus | suscitāverīmus suscitārīmus | suscitāvissēmus suscitāssēmus |
| 2nd pl. | suscitētis | suscitārētis | suscitāverītis suscitārītis | suscitāvissētis suscitāssētis |
| 3rd pl. | suscitent | suscitārent | suscitāverint suscitārint | suscitāvissent suscitāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | suscitor | suscitābar | suscitābor |
| 2nd sg. | suscitāris suscitāre | suscitābāris suscitābāre | suscitāberis suscitābere |
| 3rd sg. | suscitātur | suscitābātur | suscitābitur |
| 1st pl. | suscitāmur | suscitābāmur | suscitābimur |
| 2nd pl. | suscitāminī | suscitābāminī | suscitābiminī |
| 3rd pl. | suscitantur | suscitābantur | suscitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | susciter | suscitārer |
| 2nd sg. | suscitēris suscitēre | suscitārēris suscitārēre |
| 3rd sg. | suscitētur | suscitārētur |
| 1st pl. | suscitēmur | suscitārēmur |
| 2nd pl. | suscitēminī | suscitārēminī |
| 3rd pl. | suscitentur | suscitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | suscitā | suscitāre |
| pres. 2nd pl. | suscitāte | suscitāminī |
| fut. 2nd sg. | suscitātō | suscitātor |
| fut. 3rd sg. | suscitātō | suscitātor |
| fut. 2nd pl. | suscitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | suscitantō | suscitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | suscitāre | suscitārī |
| perfect infinitive | suscitāvisse suscitāsse | suscitātum esse |
| future infinitive | suscitātūrum esse | suscitātum īrī |
| present participle | suscitāns suscitante, suscitantem, suscitantēs, suscitantī, suscitantia, suscitantibus, suscitantis, suscitantīs, suscitantium | — |
| perfect participle | — | suscitātus suscitāta, suscitātā, suscitātae, suscitātam, suscitātārum, suscitātās, suscitātī, suscitātōrum, suscitātōs |
| future participle | suscitātūrus suscitātūra, suscitātūrā, suscitātūrae, suscitātūram, suscitātūrārum, suscitātūrās, suscitātūre, suscitātūrī, suscitātūrīs, suscitātūrō, suscitātūrōrum, suscitātūrōs, suscitātūrum | suscitandus |
gerundsuscitandī, suscitandō, suscitandumsupinesuscitātum, suscitātū
suscĭto, āvi, ātum, 1, v. a. sub-cito,
I. to lift up, raise, elevate (syn.: erigo, elevo).
I. In gen. (only poet.):
terga (i. e. humum), to throw up, cast up, Verg. G. 1, 97: undas (Nilus), Luc. 10, 225: aura lintea Suscitat, swells, fills, Ov. H. 5, 54: aures, to erect, prick up, Val. Fl. 2, 125: vulturium a cano capite, to scare away, Cat. 68, 124: pulverem pede, Val. Max. 9, 3, ext. 3.—II. In partic.
A. To build, erect (ante- and postclass.):
delubra deum, Lucr. 5, 1166: basilicas et forum in tantam altitudinem, ut, etc., Eum. Pan. ad Const. 22 med.—B. Of persons sleeping, at rest, or quiet; of things at rest, etc., to stir up, rouse up, arouse, awaken; to set in motion, encourage, incite (the predom. signif. of the word;
syn. expergefacio): aliquem e somno, Cic. Tusc. 4, 19, 44: aliquem e molli quiete, Cat. 80, 4: quae me somno suscitet, Plaut. Mil. 3, 1, 96: hic deposuit caput et dormit: suscita, id. Most. 2, 1, 35: se ad suom officium, id. Rud. 4, 2, 17: in arma viros, Verg. A. 9, 463; 2, 618: te ab tuis subselliis contra te testem suscitabo, Cic. Rosc. Com. 13, 37: tacentem musam, Hor. C. 2, 10, 19: oscinem corvum prece suscitabo Solis ab ortu, will invoke, id. ib. 3, 27, 11: ut te (aegrotum) Suscitet, would restore, revive, id. S. 1, 1, 83: mortuos, to awaken, resuscitate, Aug. Serm. Verb. Dom. 44, 2; 44, 1; 44, 3 sq.: Cupido Suscitat affixam maestis Aeetida curis, Val. Fl. 8, 233: Vesbius attonitas acer cum suscitat urbes, startles, id. 3, 209: si te suscitat Oceanus, Mart. 6, 9, 2: quā te suscitat, id. 3, 95, 10; 5, 36, 5: suscitatus, raised from the dead, Aug. Serm. Verb. Dom. 44.—b. Of things concr. or abstr.:
cinerem et sopitos suscitat ignes, stirs up, rekindles, Verg. A. 5, 743: ignes hesternos, Ov. M. 8, 642; cf.: exstinctos ignes (i. e. amoris), id. A. A. 3, 597: crepitum, to raise, excite, Prop. 2, 4, 14: clamores, Phaedr. 5, 5, 28: fictas sententias, to bring forth, produce, invent, Enn. ap. Cic. Div. 1, 40, 88 (Trag. v. 447 Vahl.): bellum civile, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3: vim suscitat ira, Verg. A. 5, 454: saevam caedem, id. ib. 12, 498: sensus tuos, Sen. Agam. 789: ne sopitam memoriam malorum oratio mea suscitet, Nazar. Pan. ad Const. 8: ensis ad tympana, Claud. in Eutr. 2, 281.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
suscitō āvī, ātus, āre
subs (see sub)+cito, to lift up, raise, elevate : terga (i. e. humum), to cast up . V.: Aura lintea suscitat, swells , O.—Fig., to stir up, rouse up, arouse, awaken, set in motion, encourage, incite : e somno suscitari: in arma viros, V.: te ab tuis subselliis contra te testem: Oscinem corvum prece, invoke , H.: te (aegrotum), revive , H.: cinerem et sopitos ignīs, rekindles , V.: exstinctos ignīs (i. e. amoris), O.: clamores, excite , Ph.: fictas sententias, invent , Enn. ap. C.: vim suscitat ira, V.: bellum, L.: crepitum pede, Pr.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuscitō
Latin sub- Latin citō Latin suscitō From sub- + citō.
Descendants
- Englishsuscitate
- Frenchsusciter
- Italiansuscitare
- Portuguesesuscitar
- Romanianșușta
- Spanishasustar
- Spanishsustar
- Spanishsuscitar
- Piedmontesesussité
In English words that came into English from suscitō
- resuscitateresuscitātus
- suscitatesuscitatus