LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

supprimō

supprimō (present infinitive supprimere, perfect active suppressī, supine suppressum)
Classical[ˈsʊp.prɪ.moː]Ecclesiastical[ˈsup.pri.mo]

Meaning

  1. to press down or under, suppress
  2. to detain or restrain, suppress
  3. to sink

Latīnē defined in Latin in our graded readers

retineō, cēlō
supprimō -ere — in Epistulae, ch. 1

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.supprimōsupprimēbamsupprimamsuppressīsuppresseramsuppresserō
2nd sg.supprimissupprimēbāssupprimēssuppressistīsuppresserāssuppresseris
3rd sg.supprimitsupprimēbatsupprimetsuppressitsuppresseratsuppresserit
1st pl.supprimimussupprimēbāmussupprimēmussuppressimussuppresserāmussuppresserimus
2nd pl.supprimitissupprimēbātissupprimētissuppressistissuppresserātissuppresseritis
3rd pl.supprimuntsupprimēbantsupprimentsuppressērunt
suppressēre
suppresserantsuppresserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.supprimamsupprimeremsuppresserimsuppressissem
2nd sg.supprimāssupprimerēssuppresserīssuppressissēs
3rd sg.supprimatsupprimeretsuppresseritsuppressisset
1st pl.supprimāmussupprimerēmussuppresserīmussuppressissēmus
2nd pl.supprimātissupprimerētissuppresserītissuppressissētis
3rd pl.supprimantsupprimerentsuppresserintsuppressissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.supprimorsupprimēbarsupprimar
2nd sg.supprimeris
supprimere
supprimēbāris
supprimēbāre
supprimēris
supprimēre
3rd sg.supprimitursupprimēbātursupprimētur
1st pl.supprimimursupprimēbāmursupprimēmur
2nd pl.supprimiminīsupprimēbāminīsupprimēminī
3rd pl.supprimuntursupprimēbantursupprimentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.supprimarsupprimerer
2nd sg.supprimāris
supprimāre
supprimerēris
supprimerēre
3rd sg.supprimātursupprimerētur
1st pl.supprimāmursupprimerēmur
2nd pl.supprimāminīsupprimerēminī
3rd pl.supprimantursupprimerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.supprimesupprimere
pres. 2nd pl.supprimitesupprimiminī
fut. 2nd sg.supprimitōsupprimitor
fut. 3rd sg.supprimitōsupprimitor
fut. 2nd pl.supprimitōte—
fut. 3rd pl.supprimuntōsupprimuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesupprimeresupprimī
perfect infinitivesuppressissesuppressum esse
future infinitivesuppressūrum essesuppressum īrī
present participlesupprimēns—
perfect participle—suppressus
suppressa, suppressā, suppressae, suppressam, suppressārum, suppressās, suppresse, suppressīs, suppressō, suppressōrum, suppressōs
future participlesuppressūrus
suppressūra, suppressūrā, suppressūrae, suppressūram, suppressūrārum, suppressūrās, suppressūre, suppressūrī, suppressūrīs, suppressūrō, suppressūrōrum, suppressūrōs, suppressūrum
supprimendus
supprimundus, supprimenda, supprimendā, supprimendae, supprimendam, supprimendārum, supprimendās, supprimende, supprimendīs, supprimendōrum, supprimendōs
gerundsupprimendī, supprimendō, supprimendumsupinesuppressum, suppressū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

vox lenis, suppressa, summissa
a gentle, subdued voice.

sup-prĭmo (subp-), pressi, pressum, 3, v. a. premo,
I. to press down or under.
I. In gen., so rarely and only as a naut. t. t., to sink, send to the bottom a vessel: quattuor (naves) suppressae, Liv. 22, 19, 12; so, naves, id. 28, 30, 11; 37, 11, 11; Just. 2, 9, 13. —
II. In partic. (class.).
A. To hold or keep back; to check, stop, put a stop to; to detain, restrain, suppress (syn.: reprimo, repello, sisto).
1. Lit.: hostem nostros insequentem, Caes. B. C. 1, 45: iter, id. ib. 1, 66: aerii cursūs habenas, Ov. M. 6, 709: lora manu, id. Am. 1, 13, 10: fugam, id. M. 11, 777: sanguinem, Cels. 2, 10 fin.; 5, 26, 22; Plin. 27, 12, 91, § 113: alvum, i. e. to close, make costive, Cels. 2, 12, 2: ventrem, id. 4, 19: fontes, Ov. M. 15, 280; id. P. 4, 2, 18: lacrimas, Prop. 3, 10 (4, 9), 8; Albin. 1, 427: vocem, let fall, Ov. M 1, 715: partem ultimam vocis In medio sono, id. ib. 5, 193: si jam deficiam, subpressaque lingua palate Vix instillato restituenda mero, etc., id. Tr. 3, 3, 21.—
2. Trop.: aegritudinem supprimere nec pati manare longius, Cic. Tusc. 3, 31, 75: stultiloquium, Plaut. Mil. 2, 3, 24: impetum militum, Liv. 31, 18, 7; 7, 24, 3: iram, id. 2, 35, 2; Ov. P. 1, 8, 69: querelas, id. F. 4, 83; Petr. 91: furorem, id. 71: fletum, Prop. 4 (5), 1, 113. dolorem altā mente, Luc. 6, 228. —
B. To keep from publicity, keep to one's self; to keep back, conceal, suppress (syn.: abscondo, celo).
1. Lit.: quae (HS DC) reticuit atque suppressit, Cic. Clu. 36, 99: pecuniam, id. ib. 25, 68; 26, 71: nummos, id. ib. 27, 75: elaborata abscondere atque supprimere, Plin. 25, 1, 1, § 1: quae (senatusconsulta) antea arbitrio consulum supprimebantur vitiabanturque, Liv. 3, 55, 13: testamentum, Suet. Calig. 16: libros, id. Gram. 8 fin.: alienam ancillam, to harbor secretly, Dig. 47, 2, 84: adulterii foeditate suppressā, Amm. 16, 8, 6.—
2. Trop.: ejus decreti suppressa fama est, Liv. 5, 1, 7: famam coërcitam, Tac. H. 1, 17 fin.: indicium conjurationis, Curt. 6, 8, 8: nomen Vespasiani, Tac. H. 2, 96.—Hence, suppres-sus, a, um, P. a., held back, kept in, i. e., *
A. Short: mentum, Varr. R. R. 2, 9, 3.—
B. Of the voice, subdued, low: suppressā voce dicere (opp. magnā voce dicere), Cic. Sull. 10, 30: murmur, Val. Fl. 5, 470.— Comp.: erit ut voce sic etiam oratione suppressior, Cic. Or. 25, 85.—Hence, suppres-sē, adv.; in comp.: suppressius, in a subdued voice, Aug. Ord. 1, 23.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsupprimō

Latin sub- Proto-Indo-European *pres-der. Proto-Italic *pres- Latin premō Latin supprimō From sub- (“under, down”) + premō (“press”).

Descendants
  • Catalansuprimir
  • Frenchsupprimer
  • Italiansopprimere
  • Occitansuprimir
  • Portuguesesuprimir
  • Spanishsuprimir
  • Englishsuppress
  • Galiciansuprimir

In English words that came into English from supprimō

  • suppresssuppressus
  • suppressionsuppressiō

Quick answers

What does supprimō mean in Latin?
supprimō, a verb, means “to press down or under, suppress; to detain or restrain, suppress; to sink”.
What are the principal parts of supprimō?
supprimō, supprimere, suppressī, suppressum (third conjugation).
How do you pronounce supprimō?
In classical Latin, [ˈsʊp.prɪ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsup.pri.mo].
Where does supprimō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin supprimō.