LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

supplēmentum

supplēmentum n (genitive supplēmentī)
Classical[sʊp.pɫeːˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[sup.pleˈmɛn.tum]

Meaning

  1. reinforcements
    Si supplemento opus esset, suppleret de legionibus quibus P. Cornelius pro praetore in Sicilia praeesset, […]If reinforcements were needed, he should supply them with the legions which Publius Cornelius, propraetor, was in charge of in Sicily, […]27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.1
  2. supplies

Latīnē defined in Latin in our graded readers

novī mīlitēs quī accēdunt
reinforcement
supplēmentum -ī (n) — in De Bello Gallico III, ch. 12

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Complementum · Supplementum

Complementum serves, like a keystone, to make anything complete, to crown the whole, whereas supplementum serves to fill up chasms, to supply omissions.

Declension

declension
formsingularplural
nominativesupplēmentumsupplēmenta
genitivesupplēmentīsupplēmentōrum
dativesupplēmentōsupplēmentīs
accusativesupplēmentumsupplēmenta
ablativesupplēmentōsupplēmentīs
vocativesupplēmentumsupplēmenta

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

supplementum cogere, scribere, legere
to levy recruits to fill up the strength.

supplēmentum (subpl-), i, n. suppleo,
I. that with which any thing is made full or whole; a filling up, supply, supplement.
I. In gen. (so rare; perh. only post-Aug.): ex geminis singula capita in supplementum gregis reservantur, Col. 7, 6, 7: nec ullis juventutis supplementis frequentatae, id. 9, 13, 13: adjectum supplementum Campaniae coloniae, Vell. 2, 81, 2: quosdam bello captos in supplementum urbium dividit, Just. 8, 6, 1: digitum torpentem cornei circuli supplemento scripturae admovere, with the help, aid, Suet. Aug. 80: supplementum operi postulabant, App. M. p. 231, 12: sordentia supplementa et dapes gratuitas conquirere, broken victuals, id. ib. 4, p. 149, 5: artis magicae, apparatus, id. ib. 2, p. 124, 16.—
II. In partic., in milit. lang., a making up, filling up a body of troops, recruiting; concr., supplies, reinforcements (the class. signif. of the word): supplementum legionibus scribere, Cic. Fam. 3, 3, 1; cf. Liv. 42, 10, 12: legiones veteres supplemento explere, id. 1, 30: per causam supplementi ab exercitu discedit, Caes. B. G. 7, 9: supplementi nomine, id. B. C. 3, 4: in supplementum classis juventus armaque data, Liv. 28, 37, 4: servos ad suplpementum remigum dedit, id. 26, 47, 3: in supplementum scribere, id. 37, 2, 2; 42, 1, 2: distribuere, Curt. 4, 5, 18: legere, id. 5, 1, 13: milites, qui in supplementum venerant, Just. 3, 4, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsupplēmentum

Latin sub- Proto-Indo-European *pleh₁- Proto-Italic *plēō Latin pleō Latin suppleō Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin supplēmentum From suppleō (“fill up; complete; supply”) + -mentum.

Descendants
  • Catalansuplement
  • Frenchsupplément
  • Italiansupplemento
  • Portuguesesuplemento
  • Romaniansupliment
  • Spanishsuplemento
  • Galiciansuplemento

In English words that came into English from supplēmentum

  • supplementsupplēmentum

Quick answers

What does supplēmentum mean in Latin?
supplēmentum, a noun, means “reinforcements; supplies”.
What is the genitive of supplēmentum?
The genitive singular is supplēmentī. supplēmentum is neuter, second declension.
How do you pronounce supplēmentum?
In classical Latin, [sʊp.pɫeːˈmɛn.tũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [sup.pleˈmɛn.tum].
Where does supplēmentum come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin supplēmentum.