verbthird conjugation
suppingō1
suppingō (present infinitive suppingere, perfect active suppīnxī, supine suppictum)
Classical[sʊpˈpɪŋ.ɡoː]Ecclesiastical[supˈpiŋ.ɡo]
Meaning
- to paint over
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suppingō | suppingēbam | suppingam | suppīnxī | suppīnxeram | suppīnxerō |
| 2nd sg. | suppingis | suppingēbās | suppingēs | suppīnxistī | suppīnxerās | suppīnxeris |
| 3rd sg. | suppingit | suppingēbat | suppinget | suppīnxit | suppīnxerat | suppīnxerit |
| 1st pl. | suppingimus | suppingēbāmus | suppingēmus | suppīnximus | suppīnxerāmus | suppīnxerimus |
| 2nd pl. | suppingitis | suppingēbātis | suppingētis | suppīnxistis | suppīnxerātis | suppīnxeritis |
| 3rd pl. | suppingunt | suppingēbant | suppingent | suppīnxērunt suppīnxēre | suppīnxerant | suppīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suppingam | suppingerem | suppīnxerim | suppīnxissem |
| 2nd sg. | suppingās | suppingerēs | suppīnxerīs | suppīnxissēs |
| 3rd sg. | suppingat | suppingeret | suppīnxerit | suppīnxisset |
| 1st pl. | suppingāmus | suppingerēmus | suppīnxerīmus | suppīnxissēmus |
| 2nd pl. | suppingātis | suppingerētis | suppīnxerītis | suppīnxissētis |
| 3rd pl. | suppingant | suppingerent | suppīnxerint | suppīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | suppingor | suppingēbar | suppingar |
| 2nd sg. | suppingeris suppingere | suppingēbāris suppingēbāre | suppingēris suppingēre |
| 3rd sg. | suppingitur | suppingēbātur | suppingētur |
| 1st pl. | suppingimur | suppingēbāmur | suppingēmur |
| 2nd pl. | suppingiminī | suppingēbāminī | suppingēminī |
| 3rd pl. | suppinguntur | suppingēbantur | suppingentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | suppingar | suppingerer |
| 2nd sg. | suppingāris suppingāre | suppingerēris suppingerēre |
| 3rd sg. | suppingātur | suppingerētur |
| 1st pl. | suppingāmur | suppingerēmur |
| 2nd pl. | suppingāminī | suppingerēminī |
| 3rd pl. | suppingantur | suppingerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | suppinge | suppingere |
| pres. 2nd pl. | suppingite | suppingiminī |
| fut. 2nd sg. | suppingitō | suppingitor |
| fut. 3rd sg. | suppingitō | suppingitor |
| fut. 2nd pl. | suppingitōte | — |
| fut. 3rd pl. | suppinguntō | suppinguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | suppingere | suppingī |
| perfect infinitive | suppīnxisse | suppictum esse |
| future infinitive | suppictūrum esse | suppictum īrī |
| present participle | suppingēns | — |
| perfect participle | — | suppictus |
| future participle | suppictūrus | suppingendus suppingundus |
gerundsuppingendī, suppingendō, suppingendumsupinesuppictum, suppictū
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
sup-pingo (subp-), no
I. perf., pactum, 3, v. a. pango, to fasten underneath, to clout:
fulmentas soccis, Plaut. Trin. 3, 2, 94: calcar alicui, Symm. Ep. 1, 62: qui auro habeat soccis suppactum solum, Plaut. Bacch. 2, 3, 98: crepidas aureis clavis, Plin. 33, 3, 14, § 50 (dub.; al. suffigo).Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuppingō
Latin sub- Proto-Indo-European *peyḱ- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *pinéḱti Proto-Italic *pingō Latin pingō Latin suppingō From sub- + pingō.