LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

supervacāneus

supervacāneus (feminine supervacānea, neuter supervacāneum)
Classical[sʊ.pɛr.waˈkaː.ne.ʊs]Ecclesiastical[su.per.vaˈkaː.ne.us]
supervacāneō sg. dat. m.; sg. dat. n.; sg. abl. m.; sg. abl. n.

Meaning

  1. adjectiveabove what is necessary, unnecessary, needless, superfluous, redundant

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesupervacāneussupervacānea
supervacuānea
supervacāneum
supervacuāneum
genitivesupervacāneī
supervacuāneī
supervacāneae
supervacuāneae
supervacāneī
supervacuāneī
dativesupervacāneō
supervacuāneō
supervacāneae
supervacuāneae
supervacāneō
supervacuāneō
accusativesupervacāneum
supervacuāneum
supervacāneam
supervacuāneam
supervacāneum
supervacuāneum
ablativesupervacāneō
supervacuāneō
supervacāneā
supervacuāneā
supervacāneō
supervacuāneō
vocativesupervacānee
supervacuānee
supervacānea
supervacuānea
supervacāneum
supervacuāneum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesupervacāneī
supervacuāneī
supervacāneae
supervacuāneae
supervacānea
supervacuānea
genitivesupervacāneōrum
supervacuāneōrum
supervacāneārum
supervacuāneārum
supervacāneōrum
supervacuāneōrum
dativesupervacāneīs
supervacuāneīs
supervacāneīs
supervacuāneīs
supervacāneīs
supervacuāneīs
accusativesupervacāneōs
supervacuāneōs
supervacāneās
supervacuāneās
supervacānea
supervacuānea
ablativesupervacāneīs
supervacuāneīs
supervacāneīs
supervacuāneīs
supervacāneīs
supervacuāneīs
vocativesupervacāneī
supervacuāneī
supervacāneae
supervacuāneae
supervacānea
supervacuānea

sŭper-văcānĕus, a, um, adj. vacuus,
I. over and above what is necessary, needless, unnecessary, superfluous, supervacaneous (class.): vasa, supernumerary, extra, Cato, R. R. 12: opus, i. e. done at leisure hours, Cic. Sen. 16, 56: litterae, id. Att. 16, 2, 5: commemoratio officiorum, id. Fam. 3, 5, 1: oratio, Liv. 22, 39: defensio Pauli, id. 45, 37: iter, id. 21, 13: actio, Just. 11, 12 fin.: instituta (opp. necessaria), Suet. Rhet. 1: quicquid supervacaneum sit, aut usum non habeat, obstare, Cic. N. D. 1, 35, 99; cf.: omnia ita nata atque ita locata sunt, ut nihil eorum supervacaneum sit, id. ib. 2, 47, 121: descriptio omnium corporis partium, in quā nihil inane, nihil sine causā, nihil supervacaneum, id. ib. 1, 33, 92: de timore supervacaneum est disserere, Sall. C. 51, 19; 58, 11: quin alter consul pro supervacaneo atque inutili habeatur, Liv. 10, 24.—* Adv.: sŭper-văcānĕō, uselessly, superfluously. Front. Ep. ad Caes. 4, 3 med.

Origins

  1. Proto-Indo-European*úp
  2. Proto-Indo-European*upér
  3. Proto-Italic*super
  4. Latinsupervacāneus

Latin super- Proto-Indo-European *h₁weh₂-der. Proto-Indo-European *h₁uh₂-kos Proto-Italic *wakos Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vacō Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin -āneus Latin supervacāneus From super- (“above”) + vacō (“empty”) + -āneus.

Descendants
  • Englishsupervacaneous
  • Italiansupervacaneo
  • Portuguesesupervacâneo
  • Spanishsupervacáneo

Quick answers

What does supervacāneus mean in Latin?
supervacāneus, a adjective, means “above what is necessary, unnecessary, needless, superfluous, redundant”.
How do you pronounce supervacāneus?
In classical Latin, [sʊ.pɛr.waˈkaː.ne.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.per.vaˈkaː.ne.us].
Where does supervacāneus come from?
Proto-Indo-European *úp → Proto-Indo-European *upér → Proto-Italic *super → Latin supervacāneus.