adjectivethird-declension one-termination adjective (non-i-stem)
superstes1
superstes (genitive superstitis)
Classical[sʊˈpɛr.stɛs]Ecclesiastical[suˈpɛr.stes]
Meaning
- one terminationsurviving, outlasting
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī superestsuperstes -itis — in IVLIANVS III: Persia, ch. 24
quī post alium vīvitsuperstes -itis — in Epistulae, ch. 17
quī superest cēterīs mortuīssuperstes -stitis — in Metamorphoses I, ch. 2
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | superstes | superstes | superstes |
| genitive | superstitis | superstitis | superstitis |
| dative | superstitī | superstitī | superstitī |
| accusative | superstitem | superstitem | superstes |
| ablative | superstite | superstite | superstite |
| vocative | superstes | superstes | superstes |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | superstitēs | superstitēs | — |
| genitive | superstitum | superstitum | superstitum |
| dative | superstitibus | superstitibus | superstitibus |
| accusative | superstitīs superstitēs | superstitīs superstitēs | — |
| ablative | superstitibus | superstitibus | superstitibus |
| vocative | superstitēs | superstitēs | — |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- omnium suorum or omnibus suis superstitem esse
- to outlive, survive all one's kin.
sŭperstĕs, ĭtis, adj. super-sto.
I. One who stands by or is present at any thing, a by-stander, witness (only in the foll. passages):
superstites testes praesentes significat, cujus rei testimonium est, quod superstitibus praesentibus ei, inter quos controversia est, vindicias sumere jubentur. Plautus in Artemone: nunc mihi licet quidvis loqui, nemo hic adest superstes, Fest. p. 305 Müll.; cf. Serv. Verg. A. 3, 339: suis utrisque superstitibus praesentibus istam viam dico: inite viam, an old legal formula in Cic. Mur. 12, 26. — B. Poet., pregn., standing over as in triumph:
spoliisque animosa superstes, Unda, velut victrix, sinuataque despicit undas, Ov. M. 11, 552; Stat. Th. 8, 471.—II. That remains alive after another's death, outliving, surviving (the predom. signif.); constr. usually with dat.; less freq. with gen. or absol.
(a). With dat.:
sicut tuum vis unicum gnatum tuae Superesse vitae sospitem et superstitem, Plaut. As. 1, 1, 2: ut vitae tuae superstes suppetat, id. Trin. 1, 2, 19: ut tibi superstes uxor aetatem siet, id. As. 1, 1, 6: ita mihi atque huic sies superstes, Ter. Heaut. 5, 4, 7: ut viro tuo semper sis superstes, Plaut. Cas. 4, 4, 2: ut sui sibi liberi superstites essent, Cic. N. D. 2, 28, 72: superstes filio pater, Liv. 1, 34, 3: rei publicae, Cic. Fam. 6, 2, 3; 9, 17, 1: ubi privatus superstes regno suo consenescat, Liv. 42, 50, 8: patriae (Aeneas) Hor. C. S. 42: gloriae suae, Liv. 2, 7, 8: priscis illa superstes avis, Ov. A. A. 3, 128: ceteri (liberi) superstites patri fuerunt, Suet. Calig. 7: cenis tribus perna superstes, Mart. 10, 48, 17: Tiberio, Tac. A. 5, 8.—(b). With gen. (mostly post-Aug.):
utinam te non solum vitae, sed etiam dignitatis meae superstitem reliquissem! Cic. Q. Fr. 1, 3, 1: alterius vestrum superstes, Liv. 40, 8, 18: omnium, Plin. 7, 48, 49, § 156: superstes omnium meorum, Quint. 6, prooem. § 4; cf.: omnium suorum, Suet. Tib. 62 fin.: iniquorum, Tac. A. 3, 4 fin.: non modo aliorum sed etiam nostri superstites sumus, id. Agr. 3: multique superstites bellorum infamiam laqueo finierunt, id. G. 6 fin.—(g). Absol.:
quod superstitem Augustum reliquissent, Suet. Aug. 59: mortem obiit repentinam superstitibus liberis, etc., id. ib. 4: liberis superstitibus, Quint. 6, prooem. § 6: per ecastor scitus puer est natus Pamphilo. Deos quaeso, ut sit superstes, that he may live, Ter. And. 3, 2, 7: superstes hereditatem regni accipiam (sc. patri), Liv. 40, 11, 6: illum aget pennā metuente solvi Fama superstes, Hor. C. 2, 2, 8: me tamen exstincto fama superstes erit, Ov. Tr. 3, 7, 50: dimidiā parte superstes ero, id. ib. 1, 2, 44: post mea mansurum fata superstes opus, id. Am. 3, 15, 20: superstite Romā, Luc. 7, 660: (silva fertur) Nymphas etiam mutasse superstes, i. e. survived their transformations, Stat. Th. 6, 95. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
superstes itis, adj.
super+STA-, standing by, present, witnessing : suis utrisque superstitibus praesentibus.—Poet.: spoliisque animosa superstes, Unda, velut victrix, etc., standing up as in triumph , O.— Remaining alive, outliving, surviving : puer, ut sit superstes, that he may live , T.: superstes hereditatem regni accipiam (sc. patri), L.: Fama, posthumous , H.: Dimidiā parte superstes ero, O.: Ita mihi atque huic sis superstes, T.: ut sibi sui liberi superstites essent: filio pater, L.: ubi privatus superstes regno suo consenescat, L.: priscis illa superstes avis, O.: te dignitatis meae superstitem reliquisse: alterius vestrum superstes, L.: etiam nostri superstites sumus, i. e. our better selves , Ta.
Origins
From superstō (“to survive”).