verbfirst conjugation, no passive, no perfect or supine stems
superoccupō
superoccupō (present infinitive superoccupāre)
Classical[sʊ.pɛˈrɔk.kʊ.poː]Ecclesiastical[su.peˈrɔk.ku.po]
Meaning
- to take by surprise from above
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superoccupō | superoccupābam | superoccupābō | superoccupāvī | superoccupāveram | superoccupāverō |
| 2nd sg. | superoccupās | superoccupābās | superoccupābis | superoccupāvistī | superoccupāverās | superoccupāveris |
| 3rd sg. | superoccupat | superoccupābat | superoccupābit | superoccupāvit | superoccupāverat | superoccupāverit |
| 1st pl. | superoccupāmus | superoccupābāmus | superoccupābimus | superoccupāvimus | superoccupāverāmus | superoccupāverimus |
| 2nd pl. | superoccupātis | superoccupābātis | superoccupābitis | superoccupāvistis | superoccupāverātis | superoccupāveritis |
| 3rd pl. | superoccupant | superoccupābant | superoccupābunt | superoccupāvēre superoccupāvērunt | superoccupāverant | superoccupāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superoccupem | superoccupārem | superoccupāverim | superoccupāvissem |
| 2nd sg. | superoccupēs | superoccupārēs | superoccupāverīs | superoccupāvissēs |
| 3rd sg. | superoccupet | superoccupāret | superoccupāverit | superoccupāvisset |
| 1st pl. | superoccupēmus | superoccupārēmus | superoccupāverīmus | superoccupāvissēmus |
| 2nd pl. | superoccupētis | superoccupārētis | superoccupāverītis | superoccupāvissētis |
| 3rd pl. | superoccupent | superoccupārent | superoccupāverint | superoccupāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | superoccupor | superoccupābar | superoccupābor |
| 2nd sg. | superoccupāris | superoccupābāre superoccupābāris | superoccupābere superoccupāberis |
| 3rd sg. | superoccupātur | superoccupābātur | superoccupābitur |
| 1st pl. | superoccupāmur | superoccupābāmur | superoccupābimur |
| 2nd pl. | — | superoccupābāminī | superoccupābiminī |
| 3rd pl. | superoccupantur | superoccupābantur | superoccupābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | superoccuper | superoccupārer |
| 2nd sg. | superoccupēre superoccupēris | superoccupārēre superoccupārēris |
| 3rd sg. | superoccupētur | superoccupārētur |
| 1st pl. | superoccupēmur | superoccupārēmur |
| 2nd pl. | superoccupēminī | superoccupārēminī |
| 3rd pl. | superoccupentur | superoccupārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | superoccupā | — |
| pres. 2nd pl. | superoccupāte | — |
| fut. 2nd sg. | superoccupātō | superoccupātor |
| fut. 3rd sg. | superoccupātō | superoccupātor |
| fut. 2nd pl. | superoccupātōte | — |
| fut. 3rd pl. | superoccupantō | superoccupantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | superoccupāre | superoccupārī |
| perfect infinitive | superoccupāvisse | — |
| present participle | superoccupāns | — |
| perfect participle | — | superoccupāta superoccupātā, superoccupātae, superoccupātam, superoccupātārum, superoccupātās, superoccupātī, superoccupātōrum, superoccupātōs, superoccupātum, superoccupātus |
| future participle | superoccupātūra superoccupātūrā, superoccupātūrae, superoccupātūram, superoccupātūrārum, superoccupātūrās, superoccupātūre, superoccupātūrī, superoccupātūrīs, superoccupātūrō, superoccupātūrōrum, superoccupātūrōs, superoccupātūrum, superoccupātūrus | superoccupanda superoccupandā, superoccupandae, superoccupandam, superoccupandārum, superoccupandās, superoccupande, superoccupandīs, superoccupandōrum, superoccupandōs, superoccupandus |
gerundsuperoccupandī, superoccupandō, superoccupandumsupinesuperoccupātū
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
super-occupō —, —, āre,
to take by surprise, take unawares: Quem non superoccupat Hisbo, V.
Origins
- Proto-Indo-European*úp
- Proto-Indo-European*upér
- Proto-Italic*super
- Latinsuperoccupō
Latin occupō Latin superoccupō From super + occupō.