LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

superimpōnō

superimpōnō (present infinitive superimpōnere, perfect active superimposuī or superimposīvī, supine superimpositum or superimpostum)
Classical[sʊ.pɛ.rɪmˈpoː.noː]Ecclesiastical[su.pe.rimˈpɔː.no]

Meaning

  1. to superimpose (to place an object over another object)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.superimpōnōsuperimpōnēbamsuperimpōnamsuperimposuī
superimposīvī
superimposueram
superimposīveram, superimposīram
superimposuerō
superimposīverō, superimposīrō
2nd sg.superimpōnissuperimpōnēbāssuperimpōnēssuperimposuistī
superimposīvistī, superimposīstī
superimposuerās
superimposīverās, superimposīrās
superimposueris
superimposīveris, superimposīris
3rd sg.superimpōnitsuperimpōnēbatsuperimpōnetsuperimposuit
superimposīvit, superimposīt
superimposuerat
superimposīverat, superimposīrat
superimposuerit
superimposīverit, superimposīrit
1st pl.superimpōnimussuperimpōnēbāmussuperimpōnēmussuperimposuimus
superimposīvimus, superimposīmus
superimposuerāmus
superimposīverāmus, superimposīrāmus
superimposuerimus
superimposīverimus, superimposīrimus
2nd pl.superimpōnitissuperimpōnēbātissuperimpōnētissuperimposuistis
superimposīvistis, superimposīstis
superimposuerātis
superimposīverātis, superimposīrātis
superimposueritis
superimposīveritis, superimposīritis
3rd pl.superimpōnuntsuperimpōnēbantsuperimpōnentsuperimposuērunt
superimposuēre, superimposīvērunt, superimposīrunt, superimposīvēre
superimposuerant
superimposīverant, superimposīrant
superimposuerint
superimposīverint, superimposīrint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.superimpōnamsuperimpōneremsuperimposuerim
superimposīverim, superimposīrim
superimposuissem
superimposīvissem, superimposīssem
2nd sg.superimpōnāssuperimpōnerēssuperimposuerīs
superimposīverīs, superimposīrīs
superimposuissēs
superimposīvissēs, superimposīssēs
3rd sg.superimpōnatsuperimpōneretsuperimposuerit
superimposīverit, superimposīrit
superimposuisset
superimposīvisset, superimposīsset
1st pl.superimpōnāmussuperimpōnerēmussuperimposuerīmus
superimposīverīmus, superimposīrīmus
superimposuissēmus
superimposīvissēmus, superimposīssēmus
2nd pl.superimpōnātissuperimpōnerētissuperimposuerītis
superimposīverītis, superimposīrītis
superimposuissētis
superimposīvissētis, superimposīssētis
3rd pl.superimpōnantsuperimpōnerentsuperimposuerint
superimposīverint, superimposīrint
superimposuissent
superimposīvissent, superimposīssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.superimpōnorsuperimpōnēbarsuperimpōnar
2nd sg.superimpōneris
superimpōnere
superimpōnēbāris
superimpōnēbāre
superimpōnēris
superimpōnēre
3rd sg.superimpōnitursuperimpōnēbātursuperimpōnētur
1st pl.superimpōnimursuperimpōnēbāmursuperimpōnēmur
2nd pl.superimpōniminīsuperimpōnēbāminīsuperimpōnēminī
3rd pl.superimpōnuntursuperimpōnēbantursuperimpōnentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.superimpōnarsuperimpōnerer
2nd sg.superimpōnāris
superimpōnāre
superimpōnerēris
superimpōnerēre
3rd sg.superimpōnātursuperimpōnerētur
1st pl.superimpōnāmursuperimpōnerēmur
2nd pl.superimpōnāminīsuperimpōnerēminī
3rd pl.superimpōnantursuperimpōnerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.superimpōnesuperimpōnere
pres. 2nd pl.superimpōnitesuperimpōniminī
fut. 2nd sg.superimpōnitōsuperimpōnitor
fut. 3rd sg.superimpōnitōsuperimpōnitor
fut. 2nd pl.superimpōnitōte—
fut. 3rd pl.superimpōnuntōsuperimpōnuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesuperimpōneresuperimpōnī
perfect infinitivesuperimposuisse
superimposīvisse, superimposīsse
superimpositum esse
superimpostum esse
future infinitivesuperimpositūrum esse
superimpostūrum esse
superimpositum īrī
superimpostum īrī
present participlesuperimpōnēns—
perfect participle—superimpositus
superimpostus, superimposita, superimpositā, superimpositae, superimpositam, superimpositārum, superimpositās, superimposite, superimpositī, superimpositīs, superimpositō, superimpositōrum, superimpositōs
future participlesuperimpositūrus
superimpostūrus, superimpositūra, superimpositūrā, superimpositūrae, superimpositūram, superimpositūrārum, superimpositūrās, superimpositūre, superimpositūrī, superimpositūrīs, superimpositūrō, superimpositūrōrum, superimpositūrōs, superimpositūrum
superimpōnendus
superimpōnundus
gerundsuperimpōnendī, superimpōnendō, superimpōnendumsupinesuperimpositum, superimpositū

sŭpĕr-impōno (-inpōno), no
I. perf., pŏsitum, 3, v. a., to put, place, or lay upon (not ante-Aug.): saxum ingens, Liv. 39, 50, 3: statua superimposita, id. 38, 56, 3: manum, Quint. 1, 1, 27: allium, Cels. 5, 27, 6: cataplasmata, id. 3, 10: radicem arundinis, id. 5, 26, 35: superinposito linteolo, Plin. 31, 9, 45, § 103; Stat. S. 1, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*úp
  2. Proto-Indo-European*upér
  3. Proto-Italic*super
  4. Latinsuperimpōnō

Latin super- Latin impōnō Latin superimpōnō From super- + impōnō.

Quick answers

What does superimpōnō mean in Latin?
superimpōnō, a verb, means “to superimpose (to place an object over another object)”.
What are the principal parts of superimpōnō?
superimpōnō, superimpōnere, superimposuī, superimpositum (third conjugation).
How do you pronounce superimpōnō?
In classical Latin, [sʊ.pɛ.rɪmˈpoː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.pe.rimˈpɔː.no].
Where does superimpōnō come from?
Proto-Indo-European *úp → Proto-Indo-European *upér → Proto-Italic *super → Latin superimpōnō.