verbthird conjugation
superimpōnō
superimpōnō (present infinitive superimpōnere, perfect active superimposuī or superimposīvī, supine superimpositum or superimpostum)
Classical[sʊ.pɛ.rɪmˈpoː.noː]Ecclesiastical[su.pe.rimˈpɔː.no]
Meaning
- to superimpose (to place an object over another object)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superimpōnō | superimpōnēbam | superimpōnam | superimposuī superimposīvī | superimposueram superimposīveram, superimposīram | superimposuerō superimposīverō, superimposīrō |
| 2nd sg. | superimpōnis | superimpōnēbās | superimpōnēs | superimposuistī superimposīvistī, superimposīstī | superimposuerās superimposīverās, superimposīrās | superimposueris superimposīveris, superimposīris |
| 3rd sg. | superimpōnit | superimpōnēbat | superimpōnet | superimposuit superimposīvit, superimposīt | superimposuerat superimposīverat, superimposīrat | superimposuerit superimposīverit, superimposīrit |
| 1st pl. | superimpōnimus | superimpōnēbāmus | superimpōnēmus | superimposuimus superimposīvimus, superimposīmus | superimposuerāmus superimposīverāmus, superimposīrāmus | superimposuerimus superimposīverimus, superimposīrimus |
| 2nd pl. | superimpōnitis | superimpōnēbātis | superimpōnētis | superimposuistis superimposīvistis, superimposīstis | superimposuerātis superimposīverātis, superimposīrātis | superimposueritis superimposīveritis, superimposīritis |
| 3rd pl. | superimpōnunt | superimpōnēbant | superimpōnent | superimposuērunt superimposuēre, superimposīvērunt, superimposīrunt, superimposīvēre | superimposuerant superimposīverant, superimposīrant | superimposuerint superimposīverint, superimposīrint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | superimpōnam | superimpōnerem | superimposuerim superimposīverim, superimposīrim | superimposuissem superimposīvissem, superimposīssem |
| 2nd sg. | superimpōnās | superimpōnerēs | superimposuerīs superimposīverīs, superimposīrīs | superimposuissēs superimposīvissēs, superimposīssēs |
| 3rd sg. | superimpōnat | superimpōneret | superimposuerit superimposīverit, superimposīrit | superimposuisset superimposīvisset, superimposīsset |
| 1st pl. | superimpōnāmus | superimpōnerēmus | superimposuerīmus superimposīverīmus, superimposīrīmus | superimposuissēmus superimposīvissēmus, superimposīssēmus |
| 2nd pl. | superimpōnātis | superimpōnerētis | superimposuerītis superimposīverītis, superimposīrītis | superimposuissētis superimposīvissētis, superimposīssētis |
| 3rd pl. | superimpōnant | superimpōnerent | superimposuerint superimposīverint, superimposīrint | superimposuissent superimposīvissent, superimposīssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | superimpōnor | superimpōnēbar | superimpōnar |
| 2nd sg. | superimpōneris superimpōnere | superimpōnēbāris superimpōnēbāre | superimpōnēris superimpōnēre |
| 3rd sg. | superimpōnitur | superimpōnēbātur | superimpōnētur |
| 1st pl. | superimpōnimur | superimpōnēbāmur | superimpōnēmur |
| 2nd pl. | superimpōniminī | superimpōnēbāminī | superimpōnēminī |
| 3rd pl. | superimpōnuntur | superimpōnēbantur | superimpōnentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | superimpōnar | superimpōnerer |
| 2nd sg. | superimpōnāris superimpōnāre | superimpōnerēris superimpōnerēre |
| 3rd sg. | superimpōnātur | superimpōnerētur |
| 1st pl. | superimpōnāmur | superimpōnerēmur |
| 2nd pl. | superimpōnāminī | superimpōnerēminī |
| 3rd pl. | superimpōnantur | superimpōnerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | superimpōne | superimpōnere |
| pres. 2nd pl. | superimpōnite | superimpōniminī |
| fut. 2nd sg. | superimpōnitō | superimpōnitor |
| fut. 3rd sg. | superimpōnitō | superimpōnitor |
| fut. 2nd pl. | superimpōnitōte | — |
| fut. 3rd pl. | superimpōnuntō | superimpōnuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | superimpōnere | superimpōnī |
| perfect infinitive | superimposuisse superimposīvisse, superimposīsse | superimpositum esse superimpostum esse |
| future infinitive | superimpositūrum esse superimpostūrum esse | superimpositum īrī superimpostum īrī |
| present participle | superimpōnēns | — |
| perfect participle | — | superimpositus superimpostus, superimposita, superimpositā, superimpositae, superimpositam, superimpositārum, superimpositās, superimposite, superimpositī, superimpositīs, superimpositō, superimpositōrum, superimpositōs |
| future participle | superimpositūrus superimpostūrus, superimpositūra, superimpositūrā, superimpositūrae, superimpositūram, superimpositūrārum, superimpositūrās, superimpositūre, superimpositūrī, superimpositūrīs, superimpositūrō, superimpositūrōrum, superimpositūrōs, superimpositūrum | superimpōnendus superimpōnundus |
gerundsuperimpōnendī, superimpōnendō, superimpōnendumsupinesuperimpositum, superimpositū
sŭpĕr-impōno (-inpōno), no
I. perf., pŏsitum, 3, v. a., to put, place, or lay upon (not ante-Aug.):
saxum ingens, Liv. 39, 50, 3: statua superimposita, id. 38, 56, 3: manum, Quint. 1, 1, 27: allium, Cels. 5, 27, 6: cataplasmata, id. 3, 10: radicem arundinis, id. 5, 26, 35: superinposito linteolo, Plin. 31, 9, 45, § 103; Stat. S. 1, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
super-impōnō (-inpōnō) —, positus, ere,
to put upon, place over, set above: saxum machinā superinpositum est, L.: statua superimposita, L.
Origins
- Proto-Indo-European*úp
- Proto-Indo-European*upér
- Proto-Italic*super
- Latinsuperimpōnō
Latin super- Latin impōnō Latin superimpōnō From super- + impōnō.