noun · femininethird declension
superfluitās
superfluitās f (genitive superfluitātis)
Classical[sʊ.pɛrˈfɫu.ɪ.taːs]Ecclesiastical[su.perˈfluː.i.tas]
Meaning
- superfluity, superfluousness
Aliter admonendi sunt gulae dediti, atque aliter abstinentes. Illos enim superfluitas locutionis, levitas operis, atque luxuria; istos vero saepe impatientiae, saepe vero superbiae culpa comitatur.
6th century, Gregorius Magnus, “Part 3, Chapter 19”, in Regulae Pastoralis:Deinde quid earumdem clarissimi tractatores et defensores invictissimi super memoratis quaestionibus sensissent anxie diuque scrutatus sum; quorum sole clariora opera divinis irradiata eloquiis si omnes vel intelligerent vel haberent, jure deberem superfluitatis aut arrogantiae argui, qui vel eadem verbis aliis ingessissem, vel quod ipsi non valuissent me implere posse confiderem.
9th century, Lupus Ferrariensis, De tribus quaestionibus:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | superfluitas | superfluitatēs |
| genitive | superfluitatis | superfluitatum |
| dative | superfluitatī | superfluitatibus |
| accusative | superfluitatem | superfluitatēs |
| ablative | superfluitate | superfluitatibus |
| vocative | superfluitas | superfluitatēs |
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin superfluitās From superfluus (“overflowing; superfluous”) + -tās (“-ity”).
Descendants
- Catalansuperfluïtat
- Englishsuperfluity
- Italiansuperfluità
- Frenchsuperfluitéfrom Old French superfluite
- Portuguesesuperfluidade
- Romaniansuperfluitate
- Spanishsuperfluidad