verbsecond conjugation
summoneō
summoneō (present infinitive summonēre, perfect active summonuī, supine summonitum)
Classical[sʊmˈmɔ.ne.oː]Ecclesiastical[sumˈmɔː.ne.o]
Meaning
- to remind or advise privily or secretively, give a hint
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | summoneō | summonēbam | summonēbō | summonuī | summonueram | summonuerō |
| 2nd sg. | summonēs | summonēbās | summonēbis | summonuistī | summonuerās | summonueris |
| 3rd sg. | summonet | summonēbat | summonēbit | summonuit | summonuerat | summonuerit |
| 1st pl. | summonēmus | summonēbāmus | summonēbimus | summonuimus | summonuerāmus | summonuerimus |
| 2nd pl. | summonētis | summonēbātis | summonēbitis | summonuistis | summonuerātis | summonueritis |
| 3rd pl. | summonent | summonēbant | summonēbunt | summonuērunt summonuēre | summonuerant | summonuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | summoneam | summonērem | summonuerim | summonuissem |
| 2nd sg. | summoneās | summonērēs | summonuerīs | summonuissēs |
| 3rd sg. | summoneat | summonēret | summonuerit | summonuisset |
| 1st pl. | summoneāmus | summonērēmus | summonuerīmus | summonuissēmus |
| 2nd pl. | summoneātis | summonērētis | summonuerītis | summonuissētis |
| 3rd pl. | summoneant | summonērent | summonuerint | summonuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | summoneor | summonēbar | summonēbor |
| 2nd sg. | summonēris summonēre | summonēbāris summonēbāre | summonēberis summonēbere |
| 3rd sg. | summonētur | summonēbātur | summonēbitur |
| 1st pl. | summonēmur | summonēbāmur | summonēbimur |
| 2nd pl. | summonēminī | summonēbāminī | summonēbiminī |
| 3rd pl. | summonentur | summonēbantur | summonēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | summonear | summonērer |
| 2nd sg. | summoneāris summoneāre | summonērēris summonērēre |
| 3rd sg. | summoneātur | summonērētur |
| 1st pl. | summoneāmur | summonērēmur |
| 2nd pl. | summoneāminī | summonērēminī |
| 3rd pl. | summoneantur | summonērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | summonē | summonēre |
| pres. 2nd pl. | summonēte | summonēminī |
| fut. 2nd sg. | summonētō | summonētor |
| fut. 3rd sg. | summonētō | summonētor |
| fut. 2nd pl. | summonētōte | — |
| fut. 3rd pl. | summonentō | summonentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | summonēre | summonērī |
| perfect infinitive | summonuisse | summonitum esse |
| future infinitive | summonitūrum esse | summonitum īrī |
| present participle | summonēns | — |
| perfect participle | — | summonitus |
| future participle | summonitūrus | summonendus |
gerundsummonendī, summonendō, summonendumsupinesummonitum, summonitū
sum-mŏnĕo (subm-), ŭi, 2, v. n.,
I. to remind privily, give a hint (very rare):
summonuit me Parmeno, quod, etc., Ter. Eun. 3, 5, 22: patres salutavit nominatim singulos, nullo summonente, Suet. Aug. 53.Origins
From sub- + moneō.
Descendants
- Englishsummonfrom Old French semondre
- Frenchsemondrefrom Old French semondre
- Frenchsemoncefrom Old French semondre
- Englishsummonsfrom Old French semondre
- Englishsamanfrom Old French semondre
- Occitansemondre
- Englishsubmonish
- Bourguignonsemondrefrom Old French semondre
- Bengaliসমনfrom Old French semondre
- Cebuanosumonfrom Old French semondre
In English words that came into English from summoneō
- summonsummoneō