LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

sulcō

sulcō (present infinitive sulcāre, perfect active sulcāvī, supine sulcātum)
Classical[ˈsʊɫ.koː]Ecclesiastical[ˈsul.ko]

Meaning

  1. to plough, furrow, turn up
  2. to carve, cleave
  3. figurativelyto sail over, traverse, pass through, cross

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sulcōsulcābamsulcābōsulcāvīsulcāveramsulcāverō
sulcārō
2nd sg.sulcāssulcābāssulcābissulcāvistī
sulcāstī
sulcāverās
sulcārās
sulcāveris
3rd sg.sulcatsulcābatsulcābitsulcāvitsulcāverat
sulcārat
sulcāverit
sulcārit
1st pl.sulcāmussulcābāmussulcābimussulcāvimussulcāverāmussulcāverimus
sulcārimus
2nd pl.sulcātissulcābātissulcābitissulcāvistis
sulcāstis
sulcāverātis
sulcārātis
sulcāveritis
sulcāritis
3rd pl.sulcantsulcābantsulcābuntsulcāvērunt
sulcāvēre, sulcārunt
sulcāverant
sulcārant
sulcāverint
sulcārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sulcemsulcāremsulcāverim
sulcārim
sulcāvissem
sulcāssem
2nd sg.sulcēssulcārēssulcāverīssulcāvissēs
sulcāssēs
3rd sg.sulcetsulcāretsulcāverit
sulcārit
sulcāvisset
sulcāsset
1st pl.sulcēmussulcārēmussulcāverīmus
sulcārīmus
sulcāvissēmus
sulcāssēmus
2nd pl.sulcētissulcārētissulcāverītis
sulcārītis
sulcāvissētis
sulcāssētis
3rd pl.sulcentsulcārentsulcāverint
sulcārint
sulcāvissent
sulcāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sulcorsulcābarsulcābor
2nd sg.sulcāris
sulcāre
sulcābāris
sulcābāre
sulcāberis
sulcābere
3rd sg.sulcātursulcābātursulcābitur
1st pl.sulcāmursulcābāmursulcābimur
2nd pl.sulcāminīsulcābāminīsulcābiminī
3rd pl.sulcantursulcābantursulcābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sulcersulcārer
2nd sg.sulcēris
sulcēre
sulcārēris
sulcārēre
3rd sg.sulcētursulcārētur
1st pl.sulcēmursulcārēmur
2nd pl.sulcēminīsulcārēminī
3rd pl.sulcentursulcārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sulcāsulcāre
pres. 2nd pl.sulcātesulcāminī
fut. 2nd sg.sulcātōsulcātor
fut. 3rd sg.sulcātōsulcātor
fut. 2nd pl.sulcātōte—
fut. 3rd pl.sulcantōsulcantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesulcāresulcārī
perfect infinitivesulcāvisse
sulcāsse
sulcātum esse
future infinitivesulcātūrum essesulcātum īrī
present participlesulcāns—
perfect participle—sulcātus
sulcāta, sulcātā, sulcātae, sulcātam, sulcātārum, sulcātās, sulcātī, sulcātōrum, sulcātōs
future participlesulcātūrus
sulcātūra, sulcātūrā, sulcātūrae, sulcātūram, sulcātūrārum, sulcātūrās, sulcātūre, sulcātūrī, sulcātūrīs, sulcātūrō, sulcātūrōrum, sulcātūrōs, sulcātūrum
sulcandus
sulcanda, sulcandā, sulcandae, sulcandam, sulcandārum, sulcandās, sulcande, sulcandīs, sulcandōrum, sulcandōs
gerundsulcandī, sulcandō, sulcandumsupinesulcātum, sulcātū

sulco, āvi, ātum, 1, v. a. sulcus,
I. to furrow, cut furrows through, to plough (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Cæs.).
I. Lit., in agriculture: agros, Tib. 2, 3, 85: (rura) sulcata Camilli Vomere, Luc. 1, 168: vomere humum, Ov. Tr. 3, 10, 68: campos vomere, Sil. 9, 191. — Absol.: recto plenoque sulcare, Col. 2, 2, 25.—
II. Transf.
(a). Ingen., to furrow, plough; poet., to sail over, traverse, pass through, etc.: sulcant fossas, quo pluvia aqua delabatur, Varr. R. R. 1, 29, 2: (anguis) harenam Sulcat, Ov. M. 15, 726: iter caudā, Luc. 9, 721: longā sulcant vada salsa carinā, Verg. A. 5, 158: rate undas, Ov. P. 2, 10, 33; id. M. 4, 707: maria arbore, Plin. 12, 1, 2, § 5: regna volatu, Luc. 9, 668: sulcavitque cutem rugis, furrowed her skin with wrinkles, Ov. M. 3, 276: gressus, App. M. 5, p. 167, 22: sulcatis lateribus, i. e. by lashes, Amm. 14, 9, 5.—
(b). To elaborate, to work out (cf. exaro), Ven. Fort. Vita Mart.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin sulcō From sulcus (“furrow, ditch, track”) + -ō.

Descendants
  • Italiansolcare
  • Portuguesesulcar
  • Portuguesesurcar
  • Portugueseassucar
  • Spanishsulcar
  • Spanishsurcar
  • Galiciansucar
  • Galicianasucar

In English words that came into English from sulcō

  • sulcatesulcātus

Quick answers

What does sulcō mean in Latin?
sulcō, a verb, means “to plough, furrow, turn up; to carve, cleave; to sail over, traverse, pass through, cross”.
What are the principal parts of sulcō?
sulcō, sulcāre, sulcāvī, sulcātum (first conjugation).
How do you pronounce sulcō?
In classical Latin, [ˈsʊɫ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsul.ko].