noun · femininethird declension
suggestiō
suggestiō f (genitive suggestiōnis)
Classical[sʊɡˈɡɛs.ti.oː]Ecclesiastical[sudˈd͡ʒɛs.ti.o]
Meaning
- addition
- suggestion, hint
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | suggestiō | suggestiōnēs |
| genitive | suggestiōnis | suggestiōnum |
| dative | suggestiōnī | suggestiōnibus |
| accusative | suggestiōnem | suggestiōnēs |
| ablative | suggestiōne | suggestiōnibus |
| vocative | suggestiō | suggestiōnēs |
suggestĭo (subg-), ōnis, f. suggero. *
I. Lit., an adding to, addition:
potus suggestione auctus, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 182.—II. Trop. *
A. A rhet. fig., where the orator puts a question and answers it himself, a suggestion:
quod schema quidam per suggestionem vocant, i. e. per subjectionem, Quint. 9, 2, 15.—B. A hint, intimation, suggestion (late Lat.), Vop. Aur. 14; 19; Symm. Ep. 9, 20; Inscr. Orell. 2.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuggestiō
Latin sub- Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Italic *gezō Latin gerō Latin suggerō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin suggestiō From suggerō + -tiō.
Descendants
- Catalansuggestió
- Englishsuggestion
- Frenchsuggestion
- Italiansuggestione
- Portuguesesugestão
- Romaniansugestiune
- Romaniansugestie
- Spanishsugestión
- Galiciansuxestión