noun · masculinesecond declension
sūcus
sūcus m (genitive sūcī)
Classical[ˈsuː.kʊs]Ecclesiastical[ˈsuː.kus]
Meaning
- juice
- sap
- moisture
- figurativelystrength, vitality, rigor, energy, life
Latīnē defined in Latin in our graded readers
umor vīvus plantārumsūcus -ī (m) — in Metamorphoses I, ch. 5, 8
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sūcus | sūcī succī |
| genitive | sūcī succī | sūcōrum succōrum |
| dative | sūcō succō | sūcīs succīs |
| accusative | sūcum succum | sūcōs succōs |
| ablative | sūcō succō | sūcīs succīs |
| vocative | sūce succe | sūcī succī |
sūcus (succus), i (collat. form,
I. gen. sing. sucūs, Isid. 17, 9, 28; gen. plur. sucuum, App. M. 10, p. 244, 32), m. sugo, juice, moisture, sap (class.; cf.: liquor, latex).
I. Lit.
A. In gen.:
stirpes ex terrā sucum trahunt, Cic. N. D. 2, 47, 120: sucus ex intestinis et alvo secretus a reliquo cibo, id. ib. 2, 55, 137: cochleae suo sibi suco vivunt, Plaut. Capt. 1, 1, 13: ambrosiae suco saturi (equi solis), Ov. M. 2, 120; so, ambrosiae, Verg. A. 12, 419: uvae, Tib. 1, 10, 47; 4, 2, 16: sucus nuci expressus, Plin. 12, 28, 63, § 135 et saep.: corpus suci plenum, i. e. plump, Ter. Eun. 2, 3, 27: facies suci palaestrici plena, App. Mag. p. 315, 14.—Of other liquids: garo (mixtum) de sucis piscis Hiberi, Hor. S. 2, 8, 46: corpora suco pinguis olivi Splendescunt, oil, Ov. M. 10, 176: aluntur bubuli lactis suco, Plin. 8, 14, 14, § 37: inbui lactis sucos, id. 8, 32, 50, § 112: ratio faciendi (unguenti) duplex, sucus et corpus: ille olei generibus fere constat, hoc odorum, id. 13, 1, 2, § 7: vini, id. 23, praef. 2, § 2: candidus ovi, Ser. Samm. 1052. — B. In partic., a medicinal liquor, a drink, draught, potion (poet.):
purgantes pectora suci, Ov. P. 4, 3, 53; id. A. A. 2, 335; 2, 491; id. H. 12, 181; id. M. 14, 403; Tib. 1, 6, 13; Luc. 6, 581.—C. Transf., the taste of any thing, flavor:
sucum sentimus in ore, cibum cum Mandendo exprimimus, Lucr. 4, 615 sq. (cf. χυμός): ova suci melioris, Hor. S. 2, 4, 13: Picenis cedunt pomis Tiburtia suco, id. ib. 2, 4, 70: celantia sucum, id. ib. 2, 8, 28: cantharus ingratus suco, Ov. Hal. 103.—II. Trop., strength, rigor, energy, spirit:
sucus ac sanguis (civitatis), Cic. Att. 4, 16, 10: ingenii, Quint. prooem. § 24. — 2. Esp., of the vigor of a discourse, spirit, life:
ornatur oratio ... suco suo, Cic. de Or. 3, 25, 96: sucus ille et sanguis incorruptus usque ad hanc aetatem oratorum fuit, id. Brut. 9, 36: orationis subtilitas etsi non plurimi sanguinis est, habeat tamen sucum aliquem oportet, id. Or. 23, 76: omnes etiam tum retinebant illum Pericli sucum, id. de Or. 2, 22, 93: historia quoque alere orationem quodam uberi jucundoque suco potest, Quint. 10, 1, 31.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sūcus (not succ-), ī, m
SVG-, a juice, moisture, sap, liquor : stirpes e terrā sucum trahunt: ex intestinis secretus: garo (mixtum) de sucis piscis Hiberi, H.: pinguis olivi, oil , O.— A medicinal drink, draught, potion, dose : purgantes pectora suci, O.: spargit virus sucosque veneni, O.— Taste, flavor, savor : melior, H.: Picenis cedunt pomis Tiburtia suco, H.: Cantharus ingratus suco, O.—Fig., strength, vigor, energy, spirit : sucus ac sanguis (civitatis).—Of style, spirit, life, vigor : ornatur oratio suco suo.
Origins
From Proto-Italic *soukos, from Proto-Indo-European *sewg-, *sewk- (“juice; to suck”), itself possibly borrowed from Proto-Uralic *śuwe (“mouth”). Cognate with sūgō, Welsh sugno (“to suck”), sugnedydd (“pump”), Latvian sùkt (“to suck”), Proto-Slavic *sъsàti (“to suck”), and English suck. Apparently unrelated to Proto-Slavic *sokъ of the same meaning.
Descendants
- Catalansuc
- Frenchsuc
- Italiansucco
- Italiansugo
- Portuguesesuco
- Romaniansuc
- Romanianusuc
- Spanishjugofrom Old Spanish xugo
- Spanishsuco
- Basquezuku
In English words that came into English from sūcus
- succulentsucculentus
- succinicsuccinum