adjectivefirst/second-declension adjective
sūculentus
sūculentus (feminine sūculenta, neuter sūculentum)
Classical[suː.kʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[su.kuˈlɛn.tus]
Meaning
- adjectivesappy, sapful, succulent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sūculentus | sūculenta succulenta | sūculentum succulentum |
| genitive | sūculentī succulentī | sūculentae succulentae | sūculentī succulentī |
| dative | sūculentō succulentō | sūculentae succulentae | sūculentō succulentō |
| accusative | sūculentum succulentum | sūculentam succulentam | sūculentum succulentum |
| ablative | sūculentō succulentō | sūculentā succulentā | sūculentō succulentō |
| vocative | sūculente succulente | sūculenta succulenta | sūculentum succulentum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sūculentī succulentī | sūculentae succulentae | sūculenta succulenta |
| genitive | sūculentōrum succulentōrum | sūculentārum succulentārum | sūculentōrum succulentōrum |
| dative | sūculentīs succulentīs | sūculentīs succulentīs | sūculentīs succulentīs |
| accusative | sūculentōs succulentōs | sūculentās succulentās | sūculenta succulenta |
| ablative | sūculentīs succulentīs | sūculentīs succulentīs | sūculentīs succulentīs |
| vocative | sūculentī succulentī | sūculentae succulentae | sūculenta succulenta |
sūcŭlentus (succ-), a, um, adj. sucus,
I. full of juice or sap, sappy, succulent (post-class.).
I. Lit.:
gracilitas, App. M. 2, p. 115, 22: arvina, id. ib. 10, 245: corpus, Paul. Nol. Carm. 21, 631. — * II. Trop., vigorous:
furores, Prud. Ham. 57 praef.Origins
From sūcus (“juice”) + -ulentus (“full of, abounding in”).
In English words that came into English from sūculentus
- succulentsucculentus