verbfirst conjugation
succollō
succollō (present infinitive succollāre, perfect active succollāvī, supine succollātum)
Classical[sʊkˈkɔl.loː]Ecclesiastical[sukˈkɔl.lo]
Meaning
- raretransitiveI take upon the neck or shoulder, I shoulder, I raise a lectica, a Roman litter
apes fessum (regem) sublevant, et si nequit volare, succollant
116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 3.16.8 (cf. Vergilius, Georgicon 4: “attollunt umeris”)vicissim succollantibus (lecticam)
c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, Claud. 10 med.
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | succollō | succollābam | succollābō | succollāvī | succollāveram | succollāverō |
| 2nd sg. | succollās | succollābās | succollābis | succollāvistī | succollāverās | succollāveris |
| 3rd sg. | succollat | succollābat | succollābit | succollāvit | succollāverat | succollāverit |
| 1st pl. | succollāmus | succollābāmus | succollābimus | succollāvimus | succollāverāmus | succollāverimus |
| 2nd pl. | succollātis | succollābātis | succollābitis | succollāvistis | succollāverātis | succollāveritis |
| 3rd pl. | succollant | succollābant | succollābunt | succollāvērunt succollāvēre | succollāverant | succollāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | succollem | succollārem | succollāverim | succollāvissem |
| 2nd sg. | succollēs | succollārēs | succollāverīs | succollāvissēs |
| 3rd sg. | succollet | succollāret | succollāverit | succollāvisset |
| 1st pl. | succollēmus | succollārēmus | succollāverīmus | succollāvissēmus |
| 2nd pl. | succollētis | succollārētis | succollāverītis | succollāvissētis |
| 3rd pl. | succollent | succollārent | succollāverint | succollāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | succollor | succollābar | succollābor |
| 2nd sg. | succollāris succollāre | succollābāris succollābāre | succollāberis succollābere |
| 3rd sg. | succollātur | succollābātur | succollābitur |
| 1st pl. | succollāmur | succollābāmur | succollābimur |
| 2nd pl. | succollāminī | succollābāminī | succollābiminī |
| 3rd pl. | succollantur | succollābantur | succollābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | succoller | succollārer |
| 2nd sg. | succollēris succollēre | succollārēris succollārēre |
| 3rd sg. | succollētur | succollārētur |
| 1st pl. | succollēmur | succollārēmur |
| 2nd pl. | succollēminī | succollārēminī |
| 3rd pl. | succollentur | succollārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | succollā | succollāre |
| pres. 2nd pl. | succollāte | succollāminī |
| fut. 2nd sg. | succollātō | succollātor |
| fut. 3rd sg. | succollātō | succollātor |
| fut. 2nd pl. | succollātōte | — |
| fut. 3rd pl. | succollantō | succollantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | succollāre | succollārī |
| perfect infinitive | succollāvisse | succollātum esse |
| future infinitive | succollātūrum esse | succollātum īrī |
| present participle | succollāns | — |
| perfect participle | — | succollātus |
| future participle | succollātūrus | succollandus |
gerundsuccollandī, succollandō, succollandumsupinesuccollātum, succollātū
suc-collo (subc-), āvi, ātum, 1, v. a. collum,
I. to take upon the neck or shoulder, to shoulder (very rare):
apes fessum (regem) sublevant, et si nequit volare, succollant, Varr. R. R. 3, 16, 8 (for which: attollunt umeris, Verg. G. 4, 217): vicissim succollantibus (lecticam), Suet. Claud. 10 med.: succollatus et a praesente comitatu imperator consalutatus, id. Oth. 6 med.; Plin. 35, 10, 37, § 117.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuccollō
Latin sub- Proto-Indo-European *kʷel-der.? Latin collum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin succollō From sub- (“up to”) + collum (“the neck”) + -ō (suffix forming first-conjugation verbs).