LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

succollō

succollō (present infinitive succollāre, perfect active succollāvī, supine succollātum)
Classical[sʊkˈkɔl.loː]Ecclesiastical[sukˈkɔl.lo]

Meaning

  1. raretransitiveI take upon the neck or shoulder, I shoulder, I raise a lectica, a Roman litter
    apes fessum (regem) sublevant, et si nequit volare, succollant116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 3.16.8 (cf. Vergilius, Georgicon 4: “attollunt umeris”)
    vicissim succollantibus (lecticam)c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, Claud. 10 med.

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.succollōsuccollābamsuccollābōsuccollāvīsuccollāveramsuccollāverō
2nd sg.succollāssuccollābāssuccollābissuccollāvistīsuccollāverāssuccollāveris
3rd sg.succollatsuccollābatsuccollābitsuccollāvitsuccollāveratsuccollāverit
1st pl.succollāmussuccollābāmussuccollābimussuccollāvimussuccollāverāmussuccollāverimus
2nd pl.succollātissuccollābātissuccollābitissuccollāvistissuccollāverātissuccollāveritis
3rd pl.succollantsuccollābantsuccollābuntsuccollāvērunt
succollāvēre
succollāverantsuccollāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.succollemsuccollāremsuccollāverimsuccollāvissem
2nd sg.succollēssuccollārēssuccollāverīssuccollāvissēs
3rd sg.succolletsuccollāretsuccollāveritsuccollāvisset
1st pl.succollēmussuccollārēmussuccollāverīmussuccollāvissēmus
2nd pl.succollētissuccollārētissuccollāverītissuccollāvissētis
3rd pl.succollentsuccollārentsuccollāverintsuccollāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.succollorsuccollābarsuccollābor
2nd sg.succollāris
succollāre
succollābāris
succollābāre
succollāberis
succollābere
3rd sg.succollātursuccollābātursuccollābitur
1st pl.succollāmursuccollābāmursuccollābimur
2nd pl.succollāminīsuccollābāminīsuccollābiminī
3rd pl.succollantursuccollābantursuccollābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.succollersuccollārer
2nd sg.succollēris
succollēre
succollārēris
succollārēre
3rd sg.succollētursuccollārētur
1st pl.succollēmursuccollārēmur
2nd pl.succollēminīsuccollārēminī
3rd pl.succollentursuccollārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.succollāsuccollāre
pres. 2nd pl.succollātesuccollāminī
fut. 2nd sg.succollātōsuccollātor
fut. 3rd sg.succollātōsuccollātor
fut. 2nd pl.succollātōte—
fut. 3rd pl.succollantōsuccollantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesuccollāresuccollārī
perfect infinitivesuccollāvissesuccollātum esse
future infinitivesuccollātūrum essesuccollātum īrī
present participlesuccollāns—
perfect participle—succollātus
future participlesuccollātūrussuccollandus
gerundsuccollandī, succollandō, succollandumsupinesuccollātum, succollātū

suc-collo (subc-), āvi, ātum, 1, v. a. collum,
I. to take upon the neck or shoulder, to shoulder (very rare): apes fessum (regem) sublevant, et si nequit volare, succollant, Varr. R. R. 3, 16, 8 (for which: attollunt umeris, Verg. G. 4, 217): vicissim succollantibus (lecticam), Suet. Claud. 10 med.: succollatus et a praesente comitatu imperator consalutatus, id. Oth. 6 med.; Plin. 35, 10, 37, § 117.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsuccollō

Latin sub- Proto-Indo-European *kʷel-der.? Latin collum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin succollō From sub- (“up to”) + collum (“the neck”) + -ō (suffix forming first-conjugation verbs).

Quick answers

What does succollō mean in Latin?
succollō, a verb, means “I take upon the neck or shoulder, I shoulder, I raise a lectica, a Roman litter”.
What are the principal parts of succollō?
succollō, succollāre, succollāvī, succollātum (first conjugation).
How do you pronounce succollō?
In classical Latin, [sʊkˈkɔl.loː]; in ecclesiastical (church) Latin, [sukˈkɔl.lo].
Where does succollō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin succollō.