suscipiō
Meaning
- to take up, acknowledge
- to undertake, assume, begin, incur, enter upon (especially when done voluntarily and as a favor; cf. recipiō)
Curius ubi intellegit, quantum periculum consuli inpendeat, propere per Fulviam Ciceroni dolum, qui parabatur, enuntiat. Ita illi ianua prohibiti tantum facinus frustra susceperant.
When Curius learnt how great the danger which threatened the consul was, he hastily reported to Cicero, through Fulvia, the trap which was being prepared. When the men were thus turned away from the door, they had undertaken such a great crime in vain.c. 42 BCE, Gaius Sallustius Crispus, Bellum Catilinae 28.2–3 - to catch, receive, support
[...] Suscipiunt famulae, conlāpsaque membra
[Dido’s] maids catch her [as she swoons], and bring back [their queen’s] limp body to her marble chamber and duly lay her on the bed.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.391–392 - to undergo, submit to, bear, accept, to be susceptible to
- to bear, beget
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Sumere · Capere · Prehendere · Accipere · Excipere · Recipere · Suscipere · Recuperare
1. Sumere (sub-imere) means to take up any thing, in order to use it, like αἱρεῖν; capere (from κάπτειν) to lay hold on any thing, in order to possess it, like λαβεῖν; lastly prehendere, præhendere (from χανδάνειν) to lay hold on any thing, in order, in a mere physical sense, to have it in one’s hand. Cic. Phil. xii. 7. Saga sumpsimus, arma cepimus. 2. Accipere means to take any thing offered, with willingness, δέχεσθαι; excipere, to intercept, or catch any thing that is escaping, ὑποδέχεσθαι; recipere, to take any thing that wants protection, with a generous feeling; suscipere, to undertake, or take upon one’s self any thing burdensome, with self-denial. The accipiens usually takes in his hand; the excipiens, in his arms; the recipiens, in his bosom; the suscipiens, on his arm or back. 3. Recipere means to receive again, without taking pains; whereas recuperare, to regain by one’s own exertion. Liv. xiii. 53, urbem recipit, by merely taking possession; comp. with xxvi. 39, urbe recuperata, by conquest. (iv. 131.)
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suscipiō | suscipiēbam | suscipiam | suscēpī | suscēperam | suscēperō |
| 2nd sg. | suscipis | suscipiēbās | suscipiēs | suscēpistī | suscēperās | suscēperis |
| 3rd sg. | suscipit | suscipiēbat | suscipiet | suscēpit succēpit | suscēperat | suscēperit |
| 1st pl. | suscipimus | suscipiēbāmus | suscipiēmus | suscēpimus | suscēperāmus | suscēperimus |
| 2nd pl. | suscipitis | suscipiēbātis | suscipiētis | suscēpistis | suscēperātis | suscēperitis |
| 3rd pl. | suscipiunt | suscipiēbant | suscipient | suscēpērunt suscēpēre | suscēperant | suscēperint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suscipiam | susciperem | suscēperim | suscēpissem |
| 2nd sg. | suscipiās | susciperēs | suscēperīs | suscēpissēs |
| 3rd sg. | suscipiat | susciperet | suscēperit | suscēpisset |
| 1st pl. | suscipiāmus | susciperēmus | suscēperīmus | suscēpissēmus |
| 2nd pl. | suscipiātis | susciperētis | suscēperītis | suscēpissētis |
| 3rd pl. | suscipiant | susciperent | suscēperint | suscēpissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | suscipior | suscipiēbar | suscipiar |
| 2nd sg. | susciperis suscipere | suscipiēbāris suscipiēbāre | suscipiēris suscipiēre |
| 3rd sg. | suscipitur | suscipiēbātur | suscipiētur |
| 1st pl. | suscipimur | suscipiēbāmur | suscipiēmur |
| 2nd pl. | suscipiminī | suscipiēbāminī | suscipiēminī |
| 3rd pl. | suscipiuntur | suscipiēbantur | suscipientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | suscipiar | susciperer |
| 2nd sg. | suscipiāris suscipiāre | susciperēris susciperēre |
| 3rd sg. | suscipiātur | susciperētur |
| 1st pl. | suscipiāmur | susciperēmur |
| 2nd pl. | suscipiāminī | susciperēminī |
| 3rd pl. | suscipiantur | susciperentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | suscipe | suscipere |
| pres. 2nd pl. | suscipite | suscipiminī |
| fut. 2nd sg. | suscipitō | suscipitor |
| fut. 3rd sg. | suscipitō | suscipitor |
| fut. 2nd pl. | suscipitōte | — |
| fut. 3rd pl. | suscipiuntō | suscipiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | suscipere | suscipī |
| perfect infinitive | suscēpisse | susceptum esse |
| future infinitive | susceptūrum esse | susceptum īrī |
| present participle | suscipiēns suscipiente, suscipientem, suscipientēs, suscipientī, suscipientia, suscipientibus, suscipientis, suscipientīs, suscipientium | — |
| perfect participle | — | susceptus suscepta, susceptā, susceptae, susceptam, susceptārum, susceptās, suscepte, susceptī, susceptīs, susceptō, susceptōrum, susceptōs |
| future participle | susceptūrus susceptūra, susceptūrā, susceptūrae, susceptūram, susceptūrārum, susceptūrās, susceptūre, susceptūrī, susceptūrīs, susceptūrō, susceptūrōrum, susceptūrōs, susceptūrum | suscipiendus suscipiundus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- causam suscipere
- to undertake a case.
- negotium suscipere
- to undertake an affair.
- inanem laborem suscipere
- to lose one's labour.
- tollere or suscipere liberos
- to accept as one's own child; to make oneself responsible for its nurture and education.
- religionem externam suscipere
- to embrace a strange religion.
- inimicitias cum aliquo suscipere
- to make a person one's enemy.
- pericula subire, adire, suscipere
- to incur danger, risk.
- bellum pro religionibus susceptum
- a religious war.
6 more phrases
- scelus (in se) concipere, suscipere
- to commit a crime and so make oneself liable to the consequences of it.
- odium implacabile suscipere in aliquem
- to conceive an implacable hatred against a man.
- causam popularem suscipere or defendere
- to take up the cause of the people, democratic principles.
- vota facere, nuncupare, suscipere, concipere
- to make a vow.
- alicuius odium subire, suscipere, in se convertere, sibi conflare
- to incur a person's hatred.
- meae vitae rationes ab ineunte aetate susceptae (Imp. Pomp. 1. 1.)
- the principles which I have followed since I came to man's estate.
quid loquar lapideas moles, quibus porticus suscipimus, Sen. Ep. 90, 26: theatrum fulturis ab substructionibus, Plin. Ep. 10, 38, 2: latera puteorum structurā, Pall. Aug. 9, 2: labentem domum, Sen. Ben. 6, 15, 5: balnea suscepta crepidine, supported, resting on, etc., Stat. S. 1, 3, 43: habenas, Sen. Troad. 728.— famam defuncti pudoremque, Plin. Ep. 2, 4, 2: qui temere nocentis reos susciperet, Quint. 11, 1, 74: cum periculo suscepti litigatoris, id. 2, 12, 4. — aut inimicitias aut laborem aut sumptus suscipere nolunt, Cic. Off. 1, 9, 28: inimicitias, Ter. Hec. 2, 1, 34; Nep. Pelop. 1, 3; cf. Cic. Lael. 21, 77: personā susceptā viri boni, id. Clu. 36, 101: honestam rem actionemve, id. Lael. 13, 47: bellum, id. Leg. 2, 14, 34; id. Rep. 3, 23, 35; id. Off. 1, 11, 35; Caes. B. G. 1, 16; 7, 37 al.: rei publicae partem, Cic. Rep. 1, 6, 10; id. Mil. 15, 40: causam populi, id. Rep. 4, 8, 27: patrocinium improbitatis, etc., id. ib. 3, 5, 8; id. de Or. 3, 17, 63: negotium, id. Cat. 3, 2, 5: iter Asiaticum, id. Att. 4, 15, 2: omnia alter pro altero suscipiet, id. Lael. 22, 82: aes alienum amicorum, id. Off. 2, 16, 56: cum inaudita ac nefaria sacra susceperis, id. Vatin. 6, 14: porcam praecidaneam, Varr. ap. Non. 163, 21: pulvinar, Liv. 5, 52, 6: prodigia (with curare), id. 1, 20: votum, Plaut. Am. 1, 1, 75; Liv. 27, 45, 8; Ov. F. 6, 246: disputationem de re publicā, Cic. Rep. 1, 7, 12; cf. id. Off. 1, 2, 7: nec enim hoc suscepi, ut, etc., tamquam magister persequerer omnia, id. Rep. 1, 24, 38: permagnum quiddam, id. de Or. 1, 22, 103: quae si suscipiamus, undertake to prove, id. Div. 2, 40, 84; so with obj.-clause: qui suscipiant, posse animum manere corpore vacantem, etc., id. Tusc. 1, 32, 78.— Rarely with dat. of reflex. pron.: legationem ad civitates sibi, Caes. B. G. 1, 3; cf.: tantum sibi auctoritatis in re publicā suscepit, ut, etc., Cic. Verr. 2, 5, 58, § 152: mihi auctoritatem patriam severitatemque suscipio, id. Cael. 16, 37.—morbos durumque dolorem, Lucr. 3, 460; so, dolorem, Cic. Tusc. 1, 46, 111: dolorem gemitumque, id. Vatin. 8, 19: invidiam atque offensionem apud populos, Cic. Verr. 2, 2, 55, § 137: odium, id. Att. 6, 1, 25: molestiam, id. Caecin. 6, 17.—With in and acc.: miserius qui suscipit in se scelus quam si qui alterius facinus subire cogitur, i. e. wilfully incurs guilt, Cic. Phil. 11, 4, 9; cf.: si esset inventus, qui in se suscipere istius culpam crimenque cuperet, Cic. Verr. 2, 4, 42, § 91: negotiatoribus Claudius certa lucra proposuit, suscepto in se damno, si cui, etc., Suet. Claud. 18. — sol aeternam suscepit lampada mundi, to catch up, Lucr. 5, 402: dominam ruentem, Verg. A. 11, 806: suscipiunt famulae, id. ib. 4, 391: cruorem pateris, id. ib. 6, 249; cf.: cava suscepto flumine palma sat est, Prop. 4 (5), 9, 36.(al. succepto): ignem foliis, Verg. A. 1, 175. — tollo): simul atque editi in lucem et suscepti sumus, Cic. Tusc. 3, 1, 2: puerum, Ter. And. 2, 3, 27: haec ad te die natali meo scripsi, quo utinam susceptus non essem! Cic. Att. 11, 9, 3.—filia, quam ex te suscepi, Plaut. Ep. 4, 1, 34: filiam ex uxore, Ter. Phorm. 5, 7 (8), 50: liberos ex libertini filiā, Cic. Phil. 3, 6, 17; cf. Ter. Phorm. 5, 7 (8), 74: inde filiam, id. ib. 5, 8 (9), 18: susceperas liberos non solum tibi, sed etiam patriae, Cic. Verr. 2, 3, 69, § 161: si qua mihi de te suscepta fuisset Ante fugam suboles, Verg. A. 4, 327; Vulg. Judic. 11, 2.—Cato cum esset Tusculi natus, in populi Romani civitatem susceptus est, Cic. Leg. 2, 2, 5: suscipe me totum, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 9, 1: suscepi candidatum, Plin. Ep. 6, 6, 9: susceptos a se discipulos, Quint. 2, 5, 1; 11, 1, 55: pancratiasten docendum, id. 2, 8, 13: aliquos erudiendos, id. 2, 8, 1.—pecuniam, Dig. 22, 3, 25: pretio, quod dominus suscepit, App. M. 8, p. 213, 20.—suscepit vita hominum consuetudoque communis, ut, etc., has allowed, admitted, Cic. N. D. 2, 24, 62.—suscipit Stolo: Tu, inquit, invides, etc., Varr. R. R. 1, 2, 24; cf.: ad quod ... sermonem suscipit Polus, Quint. 2, 15, 28; Verg. A. 6, 723; App. M. 4, p. 150, 8; 9, p. 227, 12. —Hence, P. a. as subst.: susceptum, i, n., an undertaking: susceptaque magna labore Crescere difficili, Ov. M. 11, 200.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuscipiō
Latin sub- substratebor.? Proto-Indo-European *kap- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *kapyéti Proto-Italic *kapjō Archaic Latin kapiō Latin capiō Latin suscipiō From sub- + capiō (“seize”).
- Englishsuscept
- Old Frenchsosceivre
- Old Occitansoisebre
- Romanshtschütschaiver