LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

subvertō

subvertō (present infinitive subvertere, perfect active subvertī, supine subversum)
Classical[sʊbˈwɛr.toː]Ecclesiastical[subˈvɛr.to]

Meaning

  1. to overturn, upset, overthrow
  2. to destroy, subvert

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Perdere · Pessundare · Pervertere · Evertere

Perdere and pessundare denote complete destruction; perdere, by breaking to pieces, or by any other mode of destroying; pessundare (πεζὸν θεῖναι) by sinking, or any other mode of getting rid of; whereas evertere, pervertere, and subvertere merely denote throwing down; evertere, by digging up and tearing up what is fastened in the ground, in opp. to fundare, Plin. Pan. 34. Cic. Acad. iv. 10. Fin. ii. 25. Verr. iii. 18. Pis. 35; pervertere, by pushing down what stands fast; subvertere, by secretly digging under, and withdrawing the basis. Cic. Pis. 24. Provincia tibi ista manupretium fuerit non eversæ per te sed perditæ civitatis. Ad. Att. v. 16.

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subvertōsubvertēbamsubvertamsubvertīsubverteramsubverterō
2nd sg.subvertissubvertēbāssubvertēssubvertistīsubverterāssubverteris
3rd sg.subvertitsubvertēbatsubvertetsubvertitsubverteratsubverterit
1st pl.subvertimussubvertēbāmussubvertēmussubvertimussubverterāmussubverterimus
2nd pl.subvertitissubvertēbātissubvertētissubvertistissubverterātissubverteritis
3rd pl.subvertuntsubvertēbantsubvertentsubvertērunt
subvertēre
subverterantsubverterint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subvertamsubverteremsubverterimsubvertissem
2nd sg.subvertāssubverterēssubverterīssubvertissēs
3rd sg.subvertatsubverteretsubverteritsubvertisset
1st pl.subvertāmussubverterēmussubverterīmussubvertissēmus
2nd pl.subvertātissubverterētissubverterītissubvertissētis
3rd pl.subvertantsubverterentsubverterintsubvertissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subvertorsubvertēbarsubvertar
2nd sg.subverteris
subvertere
subvertēbāris
subvertēbāre
subvertēris
subvertēre
3rd sg.subvertitursubvertēbātursubvertētur
1st pl.subvertimursubvertēbāmursubvertēmur
2nd pl.subvertiminīsubvertēbāminīsubvertēminī
3rd pl.subvertuntursubvertēbantursubvertentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subvertarsubverterer
2nd sg.subvertāris
subvertāre
subverterēris
subverterēre
3rd sg.subvertātursubverterētur
1st pl.subvertāmursubverterēmur
2nd pl.subvertāminīsubverterēminī
3rd pl.subvertantursubverterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subvertesubvertere
pres. 2nd pl.subvertitesubvertiminī
fut. 2nd sg.subvertitōsubvertitor
fut. 3rd sg.subvertitōsubvertitor
fut. 2nd pl.subvertitōte—
fut. 3rd pl.subvertuntōsubvertuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubverteresubvertī
perfect infinitivesubvertissesubversum esse
future infinitivesubversūrum essesubversum īrī
present participlesubvertēns—
perfect participle—subversus
subversa, subversā, subversae, subversam, subversārum, subversās, subverse, subversī, subversīs, subversō, subversōrum, subversōs
future participlesubversūrus
subversūra, subversūrā, subversūrae, subversūram, subversūrārum, subversūrās, subversūre, subversūrī, subversūrīs, subversūrō, subversūrōrum, subversūrōs, subversūrum
subvertendus
subvertundus, subvertenda, subvertendā, subvertendae, subvertendam, subvertendārum, subvertendās, subvertende, subvertendīs, subvertendōrum, subvertendōs
gerundsubvertendī, subvertendō, subvertendumsupinesubversum, subversū

sub-verto (-vorto), ti, sum, 3, v. a.,
I. to turn upside down; to upset, overturn, overthrow (not in Cic. or Cæs.).
I. Lit.: lupinum aratro, Col. 11, 2, 44: mensam, Suet. Ner. 47: statuas, id. Calig. 34: tantas operum moles, Ov. F. 6, 645: silvam, Luc. 3, 436: subversi montes, Sall. C. 13, 1: Arisbe terrarum motu subversa, Plin. 5, 31, 39, § 139: Silvani simulacrum, id. 15, 18, 20, § 77: obices portarum, Tac. A. 13, 39. — Absol., Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 17: calceus olim Si pede major erit, subvertet, Hor. Ep. 1, 10, 43. —
II. Trop., to overthrow, ruin, destroy, subvert: subversa jacebat Pristina majestas soliorum, overthrown, subverted, Lucr. 5, 1136: subversa Crassorum et Orphiti domus, Tac. H. 4, 42: florentes privignos per occultum, Tac. A. 4, 71 fin.: aliquem, to ruin, undo, Ter. Ad. 5, 3, 51: avaritia fidem, probitatem ceterasque artes bonas subvertit, Sall. C. 10, 4: leges ac libertatem, id. H. 1, 48, 10 Dietsch: imperium, id. ib. 1, 48, 8: ad ea quae majores pepererunt, subvortunda, id. ib. 1, 41, 3: decretum consulis, id. J. 30, 1: leges, Tac. A. 2, 36: jura, id. ib. 4, 30: scriptam legem, Quint. 7, 7, 6: omnia praejudicia, id. 5, 11, 13: interpretationem adversarii (opp. confirmare), id. 7, 6, 2: artem orandi, id. 9, 4, 3: testamentum, Val. Max. 7, 8, 1: antiquiora beneficia, Plin. Ep. 3, 4, 6: omnis domus delatorum interpretationibus, Tac. A. 3, 25: opes, Luc. 8, 273: quaesitum imperium brevis momenti culpā, Just. 6, 3, 8: patriae mores, id. 12, 5, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubvertō

Latin sub- Proto-Indo-European *wert- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *-etor Proto-Indo-European *wértetor Proto-Italic *wertō Latin vertō Latin subvertō From sub- + vertō.

Descendants
  • Catalansubvertir
  • Englishsubvert
  • Englishsubverse
  • Frenchsubvertir
  • Italiansovvertire
  • Portuguesesubverter
  • Spanishsubvertir
  • Galiciansubverter

Quick answers

What does subvertō mean in Latin?
subvertō, a verb, means “to overturn, upset, overthrow; to destroy, subvert”.
What are the principal parts of subvertō?
subvertō, subvertere, subvertī, subversum (third conjugation).
How do you pronounce subvertō?
In classical Latin, [sʊbˈwɛr.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [subˈvɛr.to].
Where does subvertō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subvertō.