LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

subventō

subventō (present infinitive subventāre, perfect active subventāvī, supine subventātum)
subventor 1st sg. pres. pass. ind.

Meaning

  1. to bring aid, rescue
  2. to come quickly to assistance

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subventōsubventābamsubventābōsubventāvīsubventāveramsubventāverō
2nd sg.subventāssubventābāssubventābissubventāvistīsubventāverāssubventāveris
3rd sg.subventatsubventābatsubventābitsubventāvitsubventāveratsubventāverit
1st pl.subventāmussubventābāmussubventābimussubventāvimussubventāverāmussubventāverimus
2nd pl.subventātissubventābātissubventābitissubventāvistissubventāverātissubventāveritis
3rd pl.subventantsubventābantsubventābuntsubventāvērunt
subventāvēre
subventāverantsubventāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subventemsubventāremsubventāverimsubventāvissem
2nd sg.subventēssubventārēssubventāverīssubventāvissēs
3rd sg.subventetsubventāretsubventāveritsubventāvisset
1st pl.subventēmussubventārēmussubventāverīmussubventāvissēmus
2nd pl.subventētissubventārētissubventāverītissubventāvissētis
3rd pl.subvententsubventārentsubventāverintsubventāvissent
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subventorsubventābarsubventābor
2nd sg.subventāris
subventāre
subventābāris
subventābāre
subventāberis
subventābere
3rd sg.subventātursubventābātursubventābitur
1st pl.subventāmursubventābāmursubventābimur
2nd pl.subventāminīsubventābāminīsubventābiminī
3rd pl.subventantursubventābantursubventābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subventersubventārer
2nd sg.subventēris
subventēre
subventārēris
subventārēre
3rd sg.subventētursubventārētur
1st pl.subventēmursubventārēmur
2nd pl.subventēminīsubventārēminī
3rd pl.subvententursubventārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subventāsubventāre
pres. 2nd pl.subventātesubventāminī
fut. 2nd sg.subventātōsubventātor
fut. 3rd sg.subventātōsubventātor
fut. 2nd pl.subventātōte—
fut. 3rd pl.subventantōsubventantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubventāresubventārī
perfect infinitivesubventāvissesubventātum esse
future infinitivesubventātūrum essesubventātum īrī
present participlesubventāns—
perfect participle—subventātus
subventāta, subventātā, subventātae, subventātam, subventātārum, subventātās, subventātī, subventātōrum, subventātōs
future participlesubventātūrus
subventātūra, subventātūrā, subventātūrae, subventātūram, subventātūrārum, subventātūrās, subventātūre, subventātūrī, subventātūrīs, subventātūrō, subventātūrōrum, subventātūrōs, subventātūrum
subventandus
subventanda, subventandā, subventandae, subventandam, subventandārum, subventandās, subventande, subventandīs, subventandōrum, subventandōs
gerundsubventandī, subventandō, subventandumsupinesubventātum, subventātū

subvento, āre,
I. v. freq. n. [id.], to come with assistance to one: spes bona, opsecro, subventa mihi, Plaut. Rud. 1, 4, 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubventō

Latin sub- Latin ventō Latin subventō From sub- + ventō.

Quick answers

What does subventō mean in Latin?
subventō, a verb, means “to bring aid, rescue; to come quickly to assistance”.
What are the principal parts of subventō?
subventō, subventāre, subventāvī, subventātum (first conjugation).
Where does subventō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subventō.