LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

subtīliloquentia

subtīliloquentia f (genitive subtīliloquentiae)
Classical[sʊp.tiː.lɪ.ɫɔˈkʷɛn.ti.a]Ecclesiastical[sub.ti.li.loˈkʷɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. fine or elegant language
    At cum monet cavendum a subtililoquentia et philosophia et inani seductione207 CE – 208 CE, Tertullianus, Adversus Marcionem 5.19

Declension

declension
formsingularplural
nominativesubtīliloquentiasubtīliloquentiae
genitivesubtīliloquentiaesubtīliloquentiārum
dativesubtīliloquentiaesubtīliloquentiīs
accusativesubtīliloquentiamsubtīliloquentiās
ablativesubtīliloquentiāsubtīliloquentiīs
vocativesubtīliloquentiasubtīliloquentiae

subtīlĭlŏquentĭa, ae, f. subtililoquus,
I. fine or elegant language, Tert. adv. Marc. 5, 19 med.

Origins

From subtīliloquus + -entia, or possibly from *subtīliloquēns, ~-quentis + -ia.

Quick answers

What does subtīliloquentia mean in Latin?
subtīliloquentia, a noun, means “fine or elegant language”.
What is the genitive of subtīliloquentia?
The genitive singular is subtīliloquentiae. subtīliloquentia is feminine, first declension.
How do you pronounce subtīliloquentia?
In classical Latin, [sʊp.tiː.lɪ.ɫɔˈkʷɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [sub.ti.li.loˈkʷɛn.t͡si.a].