noun · femininefirst declension
subtīliloquentia
subtīliloquentia f (genitive subtīliloquentiae)
Classical[sʊp.tiː.lɪ.ɫɔˈkʷɛn.ti.a]Ecclesiastical[sub.ti.li.loˈkʷɛn.t͡si.a]
Meaning
- fine or elegant language
At cum monet cavendum a subtililoquentia et philosophia et inani seductione
207 CE – 208 CE, Tertullianus, Adversus Marcionem 5.19
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | subtīliloquentia | subtīliloquentiae |
| genitive | subtīliloquentiae | subtīliloquentiārum |
| dative | subtīliloquentiae | subtīliloquentiīs |
| accusative | subtīliloquentiam | subtīliloquentiās |
| ablative | subtīliloquentiā | subtīliloquentiīs |
| vocative | subtīliloquentia | subtīliloquentiae |
subtīlĭlŏquentĭa, ae, f. subtililoquus,
I. fine or elegant language, Tert. adv. Marc. 5, 19 med.
Origins
From subtīliloquus + -entia, or possibly from *subtīliloquēns, ~-quentis + -ia.