LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

substruō

substruō (present infinitive substruere, perfect active substrūxī, supine substrūctum)
Classical[ˈsʊp.stru.oː]Ecclesiastical[ˈsub.stru.o]

Meaning

  1. to build underneath

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.substruōsubstruēbamsubstruamsubstrūxīsubstrūxeramsubstrūxerō
2nd sg.substruissubstruēbāssubstruēssubstrūxistīsubstrūxerāssubstrūxeris
3rd sg.substruitsubstruēbatsubstruetsubstrūxitsubstrūxeratsubstrūxerit
1st pl.substruimussubstruēbāmussubstruēmussubstrūximussubstrūxerāmussubstrūxerimus
2nd pl.substruitissubstruēbātissubstruētissubstrūxistissubstrūxerātissubstrūxeritis
3rd pl.substruuntsubstruēbantsubstruentsubstrūxērunt
substrūxēre
substrūxerantsubstrūxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.substruamsubstrueremsubstrūxerimsubstrūxissem
2nd sg.substruāssubstruerēssubstrūxerīssubstrūxissēs
3rd sg.substruatsubstrueretsubstrūxeritsubstrūxisset
1st pl.substruāmussubstruerēmussubstrūxerīmussubstrūxissēmus
2nd pl.substruātissubstruerētissubstrūxerītissubstrūxissētis
3rd pl.substruantsubstruerentsubstrūxerintsubstrūxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.substruorsubstruēbarsubstruar
2nd sg.substrueris
substruere
substruēbāris
substruēbāre
substruēris
substruēre
3rd sg.substruitursubstruēbātursubstruētur
1st pl.substruimursubstruēbāmursubstruēmur
2nd pl.substruiminīsubstruēbāminīsubstruēminī
3rd pl.substruuntursubstruēbantursubstruentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.substruarsubstruerer
2nd sg.substruāris
substruāre
substruerēris
substruerēre
3rd sg.substruātursubstruerētur
1st pl.substruāmursubstruerēmur
2nd pl.substruāminīsubstruerēminī
3rd pl.substruantursubstruerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.substruesubstruere
pres. 2nd pl.substruitesubstruiminī
fut. 2nd sg.substruitōsubstruitor
fut. 3rd sg.substruitōsubstruitor
fut. 2nd pl.substruitōte—
fut. 3rd pl.substruuntōsubstruuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubstrueresubstruī
perfect infinitivesubstrūxissesubstrūctum esse
future infinitivesubstrūctūrum essesubstrūctum īrī
present participlesubstruēns—
perfect participle—substrūctus
substrūcta, substrūctā, substrūctae, substrūctam, substrūctārum, substrūctās, substrūcte, substrūctī, substrūctīs, substrūctō, substrūctōrum, substrūctōs
future participlesubstrūctūrus
substrūctūra, substrūctūrā, substrūctūrae, substrūctūram, substrūctūrārum, substrūctūrās, substrūctūre, substrūctūrī, substrūctūrīs, substrūctūrō, substrūctūrōrum, substrūctūrōs, substrūctūrum
substruendus
substruenda, substruendā, substruendae, substruendam, substruendārum, substruendās, substruende, substruendīs, substruendōrum, substruendōs
gerundsubstruendī, substruendō, substruendumsupinesubstrūctum, substrūctū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

substruere viam glarea (Liv. 41. 27)
to make a gravel path.

sub-strŭo, xi, ctum, 3, v. a.,
I. to build beneath, to underbuild, lay; lit.: fundamentum, Plaut. Most. 1, 2, 40: intervalla montium, Vitr. 8, 7 med.; cf.: intervalla substructis canalibus junguntur, Plin. 33, 4, 21, § 74: locus substructus, Varr. L. L. 5, § 155 Müll.: Capitolium saxo quadrato, Liv. 6, 4: substruendo iter facere, Dig. 8, 1, 10: vias glareā, i. e. to lay, to pave, Liv. 41, 27.—Absol.: non alte substruitur, the foundation is not laid deeply, Vitr. 8, 6, 5. —P. a. as subst.: substructum, i, n., = substructio, Vitr. 8, 7 med.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubstruō

Latin sub- Latin struo Latin substruō From sub- + struo.

Descendants
  • Englishsubstruct
  • Italiansostruire

Quick answers

What does substruō mean in Latin?
substruō, a verb, means “to build underneath”.
What are the principal parts of substruō?
substruō, substruere, substrūxī, substrūctum (third conjugation).
How do you pronounce substruō?
In classical Latin, [ˈsʊp.stru.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.stru.o].
Where does substruō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin substruō.