verbthird conjugation
substituō
substituō (present infinitive substituere, perfect active substituī, supine substitūtum)
Classical[sʊpˈstɪ.tu.oː]Ecclesiastical[subˈstiː.tu.o]
Meaning
- to place next to, under, or instead of
- to substitute, put instead or in the place of another
aliquem in alicuius locum substituere
to put someone in place of another
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | substituō | substituēbam | substituam | substituī | substitueram | substituerō |
| 2nd sg. | substituis | substituēbās | substituēs | substituistī | substituerās | substitueris |
| 3rd sg. | substituit | substituēbat | substituet | substituit | substituerat | substituerit |
| 1st pl. | substituimus | substituēbāmus | substituēmus | substituimus | substituerāmus | substituerimus |
| 2nd pl. | substituitis | substituēbātis | substituētis | substituistis | substituerātis | substitueritis |
| 3rd pl. | substituunt | substituēbant | substituent | substituērunt substituēre | substituerant | substituerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | substituam | substituerem | substituerim | substituissem |
| 2nd sg. | substituās | substituerēs | substituerīs | substituissēs |
| 3rd sg. | substituat | substitueret | substituerit | substituisset |
| 1st pl. | substituāmus | substituerēmus | substituerīmus | substituissēmus |
| 2nd pl. | substituātis | substituerētis | substituerītis | substituissētis |
| 3rd pl. | substituant | substituerent | substituerint | substituissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | substituor | substituēbar | substituar |
| 2nd sg. | substitueris substituere | substituēbāris substituēbāre | substituēris substituēre |
| 3rd sg. | substituitur | substituēbātur | substituētur |
| 1st pl. | substituimur | substituēbāmur | substituēmur |
| 2nd pl. | substituiminī | substituēbāminī | substituēminī |
| 3rd pl. | substituuntur | substituēbantur | substituentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | substituar | substituerer |
| 2nd sg. | substituāris substituāre | substituerēris substituerēre |
| 3rd sg. | substituātur | substituerētur |
| 1st pl. | substituāmur | substituerēmur |
| 2nd pl. | substituāminī | substituerēminī |
| 3rd pl. | substituantur | substituerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | substitue | substituere |
| pres. 2nd pl. | substituite | substituiminī |
| fut. 2nd sg. | substituitō | substituitor |
| fut. 3rd sg. | substituitō | substituitor |
| fut. 2nd pl. | substituitōte | — |
| fut. 3rd pl. | substituuntō | substituuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | substituere | substituī |
| perfect infinitive | substituisse | substitūtum esse |
| future infinitive | substitūtūrum esse | substitūtum īrī |
| present participle | substituēns | — |
| perfect participle | — | substitūtus substitūta, substitūtā, substitūtae, substitūtam, substitūtārum, substitūtās, substitūte, substitūtī, substitūtīs, substitūtō, substitūtōrum, substitūtōs |
| future participle | substitūtūrus substitūtūra, substitūtūrā, substitūtūrae, substitūtūram, substitūtūrārum, substitūtūrās, substitūtūre, substitūtūrī, substitūtūrīs, substitūtūrō, substitūtūrōrum, substitūtūrōs, substitūtūrum | substituendus substituenda, substituendā, substituendae, substituendam, substituendārum, substituendās, substituende, substituendīs, substituendōrum, substituendōs |
gerundsubstituendī, substituendō, substituendumsupinesubstitūtum, substitūtū
sub-stĭtŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a. statuo.
I. To set, put, place, or lay under, to set or place next to any thing (so rare and mostly post - Aug.).
A. Lit.:
lapides plantae, Pall. Mart. 10, 22: post elephantos armaturas leves, Hirt. B. Afr. 59, 3.—B. Trop.:
substituerat animo speciem corporis amplam ac magnificam, had presented to his imagination, figured to himself, Liv. 28, 35; cf.: funera fratrum Debueras oculis substituisse tuis, Ov. R. Am. 574: substituebantur crimini, were subjected to the charge, were accused, Plin. Ep. 6, 31, 8: aliquem arbitrio, Dig. 38, 1, 30.—II. To put instead or in the place of another, to substitute (class.; syn.: suppono, subrogo).
A. In gen.:
in eorum locum cives Romanos, Cic. Verr. 2, 5, 28, § 72: pontificem in locum Scipionis, Suet. Tib. 4; Nep. Alcib. 7, 3; cf. Col. 5, 6, 1: nunc pro te Verrem substituisti alterum civitati, Cic. Verr. 2, 3, 69, § 161; cf. Liv. 38, 42: aliam tabulam pro eā, Plin. 35, 10, 36, § 91: substituta fili persona, id. 18, 3, 4, § 17: philosophiam nobis pro rei publicae procuratione, Cic. Div. 2, 2, 7.—With dat.: consulem alicui, Vell. 2, 58, 3; cf. Suet. Caes. 76: equites Siculis, Liv. 29, 1: alia semina demortuis, Col. 4, 17, 3: libros de oratore his, Quint. 3, 6, 60: fortunam culpae, id. 7, 4, 15: personas, id. 3, 8, 54: defuncto altero e consulibus, neminem substituit, Suet. Ner. 15: substituitur mutua accusatio, Quint. 7, 2, 9.—With in and abl. (late Lat.): in locis suis secunda, Amm. 15, 5, 23.—B. In partic., in jurid. lang.: substituere heredem (alicui), to make second or alternate heir, in case the first should die:
heredes aut instituti dicuntur aut substituti: instituti primo gradu, substituti secundo vel tertio, Dig. 28, 6, 1 sq.: heredes invicem, Suet. Tib. 76; so, heredem (alicui), id. Galb. 9; Quint. 7, 6, 9 al.—So with ellipsis of heredem: inpuberi filio, Dig. 28, 6, 1 sq.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
substituō uī, ūtus, ere
sub+statuo, to present, submit : animo speciem corporis amplam, figure to himself , L.: funera fratrum oculis tuis, O.— To put instead, put in place of, substitute : in eorum locum civīs Romanos: Fulvius et Manlius pro Philippo substituti, L.: Siculis equites, L.: alqm huius criminis reum, i. e. throw on him the blame , Cu.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubstituō
Latin sub- Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-tus Proto-Indo-European *stéh₂-tu-s ~ *sth₂-téw-s Proto-Italic *status Proto-Indo-European *-yéti Proto-Italic *statujō Proto-Italic *statuō Latin statuō Latin substituō From sub- (“under; beneath; below”) + statuō (“to put up; establish”).
Descendants
- Catalansubstituir
- Frenchsubstituer
- Italiansostituire
- Occitansubstituir
- Portuguesesubstituir
- Romaniansubstitui
- Spanishsustituir
- Galiciansubstituír
- Siciliansustituiri
In English words that came into English from substituō
- substitutesubstitutus
- substitutionsubstitutio