LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, no passive, no supine stem

subsiliō

subsiliō (present infinitive subsilīre, perfect active subsiluī)
Classical[sʊpˈsɪ.li.oː]Ecclesiastical[subˈsiː.li.o]

Meaning

  1. to spring or leap up or upwards
  2. to leap or plunge into

Conjugation conjugation 4 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subsiliōsubsiliēbamsubsiliamsubsiluīsubsilueramsubsiluerō
2nd sg.subsilīssubsiliēbāssubsiliēssubsiluistīsubsiluerāssubsilueris
3rd sg.subsilitsubsiliēbatsubsilietsubsiluitsubsilueratsubsiluerit
1st pl.subsilīmussubsiliēbāmussubsiliēmussubsiluimussubsiluerāmussubsiluerimus
2nd pl.subsilītissubsiliēbātissubsiliētissubsiluistissubsiluerātissubsilueritis
3rd pl.subsiliuntsubsiliēbantsubsilientsubsiluērunt
subsiluēre
subsiluerantsubsiluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subsiliamsubsilīremsubsiluerimsubsiluissem
2nd sg.subsiliāssubsilīrēssubsiluerīssubsiluissēs
3rd sg.subsiliatsubsilīretsubsilueritsubsiluisset
1st pl.subsiliāmussubsilīrēmussubsiluerīmussubsiluissēmus
2nd pl.subsiliātissubsilīrētissubsiluerītissubsiluissētis
3rd pl.subsiliantsubsilīrentsubsiluerintsubsiluissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subsilī—
pres. 2nd pl.subsilīte—
fut. 2nd sg.subsilītō—
fut. 3rd sg.subsilītō—
fut. 2nd pl.subsilītōte—
fut. 3rd pl.subsiliuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubsilīre—
perfect infinitivesubsiluisse—
present participlesubsiliēns—
gerundsubsiliendī, subsiliendō, subsiliendum

sub-sĭlĭo, lŭi, 4, v. n. salio,
I. to spring upwards, leap up (mostly poet.; not in Cic.).
I. Lit.: decido de lecto praeceps, subsilit, Plaut. Cas. 5, 2, 50; cf. id. Curc. 1, 2, 64: non subsilis ac plaudis? Varr. ap. Non. 135, 28: semper damnosi subsiluere canes, Prop. 4 (5), 8, 46. Pegasus adusque caelum subsilit ac resultat, App. M. 8, p. 208, 33: subsiliunt ignes ad tecta domorum, Lucr. 2, 191.—*
B. Trop.: subsiluisti et acrior constitisti, Sen. Ep. 13, 3.—
II. To leap into: jamdudum flammis dexteram objecimus aut voluntariam subsiluimus, Sen. Clem. 1, 3, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubsiliō

Latin sub- Latin saliō Latin subsiliō From sub- + saliō (“leap, jump, bound”).

Descendants
  • Italiansussultare
  • Englishsubsultusfrom New Latin subsultus

Quick answers

What does subsiliō mean in Latin?
subsiliō, a verb, means “to spring or leap up or upwards; to leap or plunge into”.
What are the principal parts of subsiliō?
subsiliō, subsilīre, subsiluī (fourth conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce subsiliō?
In classical Latin, [sʊpˈsɪ.li.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [subˈsiː.li.o].
Where does subsiliō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subsiliō.