adjectivefirst/second-declension adjective
subsicīvus
subsicīvus (feminine subsicīva, neuter subsicīvum)
Meaning
- adjectivethat is cut off and left
- adjectiveextra, spare, superfluous
- adjectiveleft over
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subsicīvus | subsicīva | subsicīvum |
| genitive | subsicīvī | subsicīvae | subsicīvī |
| dative | subsicīvō | subsicīvae | subsicīvō |
| accusative | subsicīvum | subsicīvam | subsicīvum |
| ablative | subsicīvō | subsicīvā | subsicīvō |
| vocative | subsicīve | subsicīva | subsicīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subsicīvī | subsicīvae | subsicīva |
| genitive | subsicīvōrum | subsicīvārum | subsicīvōrum |
| dative | subsicīvīs | subsicīvīs | subsicīvīs |
| accusative | subsicīvōs | subsicīvās | subsicīva |
| ablative | subsicīvīs | subsicīvīs | subsicīvīs |
| vocative | subsicīvī | subsicīvae | subsicīva |
subsĭcīvus, less correctly subsĕcī-vus (also transp. subcĭsīvus or suc-cĭsīvus), a, um, adj. [sub-seco).
I. Lit., as t. t. of the agrimensores, that is cut off and left remaining, in surveying lands.— Subst.: subsĭcīvum, i, n., a remainder or small patch of land, etc.:
subsiciva, quae divisis per veteranos agris carptim superfuerunt, etc., Suet. Dom. 9 fin.; Auct. Rei Agr. ap. Goes. p. 17; 23; 39: mensores nonnumquam dicunt in subsicivum esse unciam agri, etc., Varr. R. R. 1, 10, 2.—II. Transf., of time, that remains over and above the principal occupation, etc.; over-, odd, extra (class.):
subsiciva quaedam tempora incurrunt, quae ego perire non patior, spare time, leisure hours, odd hours, Cic. Leg. 1, 3, 9; cf. Plin. H. N. praef. § 18 Sillig: aliquid subsicivi temporis, Plin. Ep. 3, 15, 1: tempora (with subsecundaria), Gell. N. A. praef. § 23: tempus, id. 18, 10, 8: haec temporum velut subsiciva, Quint. 1, 12, 13. —B. Of that which is done in extra time, etc., accessory work, over-work: opera, Lucil. ap. Non. 175, 22; so in plur.:
subsicivis operis, ut aiunt, Cic. de Or. 2, 89, 364: operae, id. Phil. 2, 8, 20: (philosophia) non est res subsiciva, ordinaria est, i. e. a thing to be attended to at odd times, Sen. Ep. 53, 10. —C. In gen., remaining over, occasional, incidental:
una tantum subsiciva solicitudo nobis relicta est, App. M. 3, p. 132, 41; 8, p. 212, 9: quam (Italiam) subsicivam Graeciam fecit, id. Mag. p. 294, 23: succisiva proles, Lact. Opif. Dei, 12, 15 Bünem.; Arn. 5, 30: vivacitas illic aeterna est, hic caduca et subsiciva, App. de Deo Socr. 4, p. 44, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
subsicīvus (not subsec-), adj.
sub+2 SAC-, that is cut off and left ; hence, of time, left over, remaining, unoccupied : tempora, odd hours .—Of work, incidental, accessory : quae adripui subsicivis operis, ut aiunt.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubsicīvus
Latin sub- Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin secō Latin -īvus Latin subsicīvus From sub- + secō + -īvus.