LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

subsicīvus

subsicīvus (feminine subsicīva, neuter subsicīvum)

Meaning

  1. adjectivethat is cut off and left
  2. adjectiveextra, spare, superfluous
  3. adjectiveleft over

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubsicīvussubsicīvasubsicīvum
genitivesubsicīvīsubsicīvaesubsicīvī
dativesubsicīvōsubsicīvaesubsicīvō
accusativesubsicīvumsubsicīvamsubsicīvum
ablativesubsicīvōsubsicīvāsubsicīvō
vocativesubsicīvesubsicīvasubsicīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubsicīvīsubsicīvaesubsicīva
genitivesubsicīvōrumsubsicīvārumsubsicīvōrum
dativesubsicīvīssubsicīvīssubsicīvīs
accusativesubsicīvōssubsicīvāssubsicīva
ablativesubsicīvīssubsicīvīssubsicīvīs
vocativesubsicīvīsubsicīvaesubsicīva

subsĭcīvus, less correctly subsĕcī-vus (also transp. subcĭsīvus or suc-cĭsīvus), a, um, adj. [sub-seco).
I. Lit., as t. t. of the agrimensores, that is cut off and left remaining, in surveying lands.— Subst.: subsĭcīvum, i, n., a remainder or small patch of land, etc.: subsiciva, quae divisis per veteranos agris carptim superfuerunt, etc., Suet. Dom. 9 fin.; Auct. Rei Agr. ap. Goes. p. 17; 23; 39: mensores nonnumquam dicunt in subsicivum esse unciam agri, etc., Varr. R. R. 1, 10, 2.—
II. Transf., of time, that remains over and above the principal occupation, etc.; over-, odd, extra (class.): subsiciva quaedam tempora incurrunt, quae ego perire non patior, spare time, leisure hours, odd hours, Cic. Leg. 1, 3, 9; cf. Plin. H. N. praef. § 18 Sillig: aliquid subsicivi temporis, Plin. Ep. 3, 15, 1: tempora (with subsecundaria), Gell. N. A. praef. § 23: tempus, id. 18, 10, 8: haec temporum velut subsiciva, Quint. 1, 12, 13. —
B. Of that which is done in extra time, etc., accessory work, over-work: opera, Lucil. ap. Non. 175, 22; so in plur.: subsicivis operis, ut aiunt, Cic. de Or. 2, 89, 364: operae, id. Phil. 2, 8, 20: (philosophia) non est res subsiciva, ordinaria est, i. e. a thing to be attended to at odd times, Sen. Ep. 53, 10. —
C. In gen., remaining over, occasional, incidental: una tantum subsiciva solicitudo nobis relicta est, App. M. 3, p. 132, 41; 8, p. 212, 9: quam (Italiam) subsicivam Graeciam fecit, id. Mag. p. 294, 23: succisiva proles, Lact. Opif. Dei, 12, 15 Bünem.; Arn. 5, 30: vivacitas illic aeterna est, hic caduca et subsiciva, App. de Deo Socr. 4, p. 44, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubsicīvus

Latin sub- Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin secō Latin -īvus Latin subsicīvus From sub- + secō + -īvus.

Quick answers

What does subsicīvus mean in Latin?
subsicīvus, a adjective, means “that is cut off and left; extra, spare, superfluous; left over”.
Where does subsicīvus come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subsicīvus.