LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

subscrīptiō

subscrīptiō f (genitive subscrīptiōnis)
Classical[sʊpˈskriːp.ti.oː]Ecclesiastical[subˈskrip.t͡si.o]

Meaning

  1. subscription (something written underneath)

Declension

declension
formsingularplural
nominativesubscrīptiōsubscrīptiōnēs
genitivesubscrīptiōnissubscrīptiōnum
dativesubscrīptiōnīsubscrīptiōnibus
accusativesubscrīptiōnemsubscrīptiōnēs
ablativesubscrīptiōnesubscrīptiōnibus
vocativesubscrīptiōsubscrīptiōnēs

subscriptĭo, ōnis, f. subscribo.
I. Any thing written underneath, a subscription (class.).
A. In gen.: Serapionis subscriptio, Cic. Att. 6, 1, 17.—
B. In partic.
1. Jurid. t. t., a subscription to an accusation: si cui crimen obiciatur, praecedere debet in crimen subscriptio, quae res ad id inventa est, ne facile quis prosiliat ad accusationem, cum sciat inultam sibi non futuram, Dig. 48, 2, 7: componere, Sen. Ben. 3, 26, 2: consecratur subscriptio, id. Cons. ad Marc. 22, 5: edere, id. Lud. Mort. Claud. 14, 1; id. Apoc. 14, 1; Gell. 2, 4, 1: tanti sceleris, Quint. Decl. 15, 6.—Also of a joint subscription, by one who seconds the accusation (cf. subscribo, I. B. 1.): subscriptionem sibi postularunt, Cic. Div. in Caecil. 15, 49.—
2. Publicists' t. t., of the censor, a noting down, note of the offence censured: subscriptio censoria, Cic. Clu. 44, 123: censoriae, id. ib. 44, 123; cf. id. ib. 42, 118.—
3. A signature of a document (consisting of the subscription of one's name or the appending of a formula of greeting; v. subscribo, I. B. 3.): si testator specialiter subscriptione suā declaraverit, dictasse, etc., Dig. 48, 10, 15: quodcumque imperator per epistolam et subscriptionem statuit, legem esse constat, ib. 1, 4, 1: cum Rhodiorum magistratus, quod litteras publicas sine subscriptione ad se dederant, evocasset, etc., Suet. Tib. 32 Wolf (cf. Dio, 57, 11).—
4. Hence, a warrant of the emperor (late Lat.), Amm. 15, 7, 9.—*
II. A list, register: jugerum subscriptio ac professio, Cic. Verr 2, 3, 47, § 113.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin subscrīptiō From subscrībō + -tiō.

Descendants
  • Catalansubscripció
  • Englishsubscription
  • Frenchsouscription
  • Italiansottoscrizione
  • Portuguesesubscrição
  • Romaniansubscripție
  • Spanishsuscripción
  • Galiciansubscrición

Quick answers

What does subscrīptiō mean in Latin?
subscrīptiō, a noun, means “subscription (something written underneath)”.
What is the genitive of subscrīptiō?
The genitive singular is subscrīptiōnis. subscrīptiō is feminine, third declension.
How do you pronounce subscrīptiō?
In classical Latin, [sʊpˈskriːp.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [subˈskrip.t͡si.o].