LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no passive, no supine stem

suboleō

suboleō (present infinitive subolēre, perfect active suboluī)
Classical[sʊˈbɔ.ɫe.oː]Ecclesiastical[suˈbɔː.le.o]

Meaning

  1. to emit a faint smell

Conjugation conjugation 2 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.suboleōsubolēbamsubolēbōsuboluīsubolueramsuboluerō
2nd sg.subolēssubolēbāssubolēbissuboluistīsuboluerāssubolueris
3rd sg.suboletsubolēbatsubolēbitsuboluitsubolueratsuboluerit
1st pl.subolēmussubolēbāmussubolēbimussuboluimussuboluerāmussuboluerimus
2nd pl.subolētissubolēbātissubolēbitissuboluistissuboluerātissubolueritis
3rd pl.subolentsubolēbantsubolēbuntsuboluērunt
suboluēre
suboluerantsuboluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.suboleamsubolēremsuboluerimsuboluissem
2nd sg.suboleāssubolērēssuboluerīssuboluissēs
3rd sg.suboleatsubolēretsubolueritsuboluisset
1st pl.suboleāmussubolērēmussuboluerīmussuboluissēmus
2nd pl.suboleātissubolērētissuboluerītissuboluissētis
3rd pl.suboleantsubolērentsuboluerintsuboluissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subolē—
pres. 2nd pl.subolēte—
fut. 2nd sg.subolētō—
fut. 3rd sg.subolētō—
fut. 2nd pl.subolētōte—
fut. 3rd pl.subolentō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubolēre—
perfect infinitivesuboluisse—
present participlesubolēns—
gerundsubolendī, subolendō, subolendum

sŭb-ŏlĕo (-ŏlo,
I. pres. subj. subolat, Ter. Heaut. 5, 1, 26; cf. oleo init.), ēre, v. n. (prop. to emit a smell; only trop. and in third pers. sing.): hoc subolet alicui, or impers. subolet (alicui), to smell, scent, perceive any thing; I (thou, etc.), perceive, detect, etc. (ante-class.): id jam pridem sensi et subolet mihi, Plaut. Ps. 1, 5, 7; id. Cas. 2, 3, 59; 3, 2, 24; Ter. Phorm. 3, 1, 10: propemodum quod illic festinet, sentio et subolet mihi, Plaut. Trin. 3, 1, 14 Brix ad loc.: scio equidem te, animatus ut sis: video, subolet, sentio, id. ib. 3, 2, 72; id. Cas. 2, 3, 48.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsuboleō

Latin sub- Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₃édeti Proto-Italic *odō Latin olō Latin oleō Latin suboleō From sub- + oleō (“smell”).

Quick answers

What does suboleō mean in Latin?
suboleō, a verb, means “to emit a faint smell”.
What are the principal parts of suboleō?
suboleō, subolēre, suboluī (second conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce suboleō?
In classical Latin, [sʊˈbɔ.ɫe.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [suˈbɔː.le.o].
Where does suboleō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin suboleō.