LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

subnectō

subnectō (present infinitive subnectere, perfect active subnexuī, supine subnexum)
Classical[sʊbˈnɛk.toː]Ecclesiastical[subˈnɛk.to]

Meaning

  1. to bind or tie under or beneath
  2. figurativelyto add, subjoin

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subnectōsubnectēbamsubnectamsubnexuīsubnexueramsubnexuerō
2nd sg.subnectissubnectēbāssubnectēssubnexuistīsubnexuerāssubnexueris
3rd sg.subnectitsubnectēbatsubnectetsubnexuitsubnexueratsubnexuerit
1st pl.subnectimussubnectēbāmussubnectēmussubnexuimussubnexuerāmussubnexuerimus
2nd pl.subnectitissubnectēbātissubnectētissubnexuistissubnexuerātissubnexueritis
3rd pl.subnectuntsubnectēbantsubnectentsubnexuērunt
subnexuēre
subnexuerantsubnexuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subnectamsubnecteremsubnexuerimsubnexuissem
2nd sg.subnectāssubnecterēssubnexuerīssubnexuissēs
3rd sg.subnectatsubnecteretsubnexueritsubnexuisset
1st pl.subnectāmussubnecterēmussubnexuerīmussubnexuissēmus
2nd pl.subnectātissubnecterētissubnexuerītissubnexuissētis
3rd pl.subnectantsubnecterentsubnexuerintsubnexuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subnectorsubnectēbarsubnectar
2nd sg.subnecteris
subnectere
subnectēbāris
subnectēbāre
subnectēris
subnectēre
3rd sg.subnectitursubnectēbātursubnectētur
1st pl.subnectimursubnectēbāmursubnectēmur
2nd pl.subnectiminīsubnectēbāminīsubnectēminī
3rd pl.subnectuntursubnectēbantursubnectentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subnectarsubnecterer
2nd sg.subnectāris
subnectāre
subnecterēris
subnecterēre
3rd sg.subnectātursubnecterētur
1st pl.subnectāmursubnecterēmur
2nd pl.subnectāminīsubnecterēminī
3rd pl.subnectantursubnecterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subnectesubnectere
pres. 2nd pl.subnectitesubnectiminī
fut. 2nd sg.subnectitōsubnectitor
fut. 3rd sg.subnectitōsubnectitor
fut. 2nd pl.subnectitōte—
fut. 3rd pl.subnectuntōsubnectuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubnecteresubnectī
perfect infinitivesubnexuissesubnexum esse
future infinitivesubnexūrum essesubnexum īrī
present participlesubnectēns—
perfect participle—subnexus
subnexa, subnexā, subnexae, subnexam, subnexārum, subnexās, subnexe, subnexī, subnexīs, subnexō, subnexōrum, subnexōs
future participlesubnexūrus
subnexūra, subnexūrā, subnexūrae, subnexūram, subnexūrārum, subnexūrās, subnexūre, subnexūrī, subnexūrīs, subnexūrō, subnexūrōrum, subnexūrōs, subnexūrum
subnectendus
subnectundus, subnectenda, subnectendā, subnectendae, subnectendam, subnectendārum, subnectendās, subnectende, subnectendīs, subnectendōrum, subnectendōs
gerundsubnectendī, subnectendō, subnectendumsupinesubnexum, subnexū

sub-necto, nexui, xum, ĕre, v. a.,
I. to bind or tie under, bind on beneath (poet. and in post-Aug. prose; syn. subligo).
I. Lit.: antennis velum, Ov. M. 11, 483: cingula mammae, Verg. A. 1, 492: tenui de vimine circlos Cervici, id. G. 3, 167: subnectit fibula vestem, id. A. 4, 139: fragmentum clavi collo, Plin. 28, 4, 11, § 46: specieque comam subnexus utrāque, wreathed, garlanded, Stat. S. 5, 3, 113 et saep.—
II. Trop., to add, subjoin in speaking: ut inventioni judicium subnecterent, Quint. 3, 3, 5 Spald.: deinde proxima subnectens, id. 7, 10, 7: subnectit et hanc fabulam, Just. 43, 4, 4; so, dedecus, Val. Max. 2, 6, 15: callide subnectit, confictas a se epistulas esse, Just. 14, 1, 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubnectō

Latin sub- Latin nectō Latin subnectō From sub- + nectō.

Quick answers

What does subnectō mean in Latin?
subnectō, a verb, means “to bind or tie under or beneath; to add, subjoin”.
What are the principal parts of subnectō?
subnectō, subnectere, subnexuī, subnexum (third conjugation).
How do you pronounce subnectō?
In classical Latin, [sʊbˈnɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [subˈnɛk.to].
Where does subnectō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subnectō.