LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

submontānus

submontānus (feminine submontāna, neuter submontānum)
Classical[sʊm.mɔnˈtaː.nʊs]Ecclesiastical[sub.monˈtaː.nus]

Meaning

  1. New Latinadjectivesubmontane

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubmontānussubmontānasubmontānum
genitivesubmontānīsubmontānaesubmontānī
dativesubmontānōsubmontānaesubmontānō
accusativesubmontānumsubmontānamsubmontānum
ablativesubmontānōsubmontānāsubmontānō
vocativesubmontānesubmontānasubmontānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubmontānīsubmontānaesubmontāna
genitivesubmontānōrumsubmontānārumsubmontānōrum
dativesubmontānīssubmontānīssubmontānīs
accusativesubmontānōssubmontānāssubmontāna
ablativesubmontānīssubmontānīssubmontānīs
vocativesubmontānīsubmontānaesubmontāna

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubmontānus

Latin sub- Latin montanus Latin submontānus From sub- + montanus.

Quick answers

What does submontānus mean in Latin?
submontānus, a adjective, means “submontane”.
How do you pronounce submontānus?
In classical Latin, [sʊm.mɔnˈtaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sub.monˈtaː.nus].
Where does submontānus come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin submontānus.