LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

sublevō

sublevō (present infinitive sublevāre, perfect active sublevāvī, supine sublevātum)
Classical[ˈsʊb.ɫɛ.woː]Ecclesiastical[ˈsub.le.vo]

Meaning

  1. to lift up or raise (from underneath)
    Cum sublevasset ergo oculos Jesus, et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum, dixit ad Philippum: Unde ememus panes, ut manducent hi?When Jesus raised his eyes, and saw that a huge crowd came to him, he said to Philip: From where shall we buy bread, so these people may eat?c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate John.6.5
  2. to support, sustain, assist or encourage
  3. to lighten or alleviate

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sublevōsublevābamsublevābōsublevāvīsublevāveramsublevāverō
sublevārō
2nd sg.sublevāssublevābāssublevābissublevāvistī
sublevāstī		sublevāverās
sublevārās		sublevāveris
3rd sg.sublevatsublevābatsublevābitsublevāvitsublevāverat
sublevārat		sublevāverit
sublevārit
1st pl.sublevāmussublevābāmussublevābimussublevāvimussublevāverāmussublevāverimus
sublevārimus
2nd pl.sublevātissublevābātissublevābitissublevāvistis
sublevāstis		sublevāverātis
sublevārātis		sublevāveritis
sublevāritis
3rd pl.sublevantsublevābantsublevābuntsublevāvērunt
sublevāvēre, sublevārunt		sublevāverant
sublevārant		sublevāverint
sublevārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sublevemsublevāremsublevāverim
sublevārim		sublevāvissem
sublevāssem
2nd sg.sublevēssublevārēssublevāverīssublevāvissēs
sublevāssēs
3rd sg.sublevetsublevāretsublevāverit
sublevārit		sublevāvisset
sublevāsset
1st pl.sublevēmussublevārēmussublevāverīmus
sublevārīmus		sublevāvissēmus
sublevāssēmus
2nd pl.sublevētissublevārētissublevāverītis
sublevārītis		sublevāvissētis
sublevāssētis
3rd pl.subleventsublevārentsublevāverint
sublevārint		sublevāvissent
sublevāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sublevorsublevābarsublevābor
2nd sg.sublevāris
sublevāre		sublevābāris
sublevābāre		sublevāberis
sublevābere
3rd sg.sublevātursublevābātursublevābitur
1st pl.sublevāmursublevābāmursublevābimur
2nd pl.sublevāminīsublevābāminīsublevābiminī
3rd pl.sublevantursublevābantursublevābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subleversublevārer
2nd sg.sublevēris
sublevēre		sublevārēris
sublevārēre
3rd sg.sublevētursublevārētur
1st pl.sublevēmursublevārēmur
2nd pl.sublevēminīsublevārēminī
3rd pl.subleventursublevārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sublevāsublevāre
pres. 2nd pl.sublevātesublevāminī
fut. 2nd sg.sublevātōsublevātor
fut. 3rd sg.sublevātōsublevātor
fut. 2nd pl.sublevātōte—
fut. 3rd pl.sublevantōsublevantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesublevāresublevārī
perfect infinitivesublevāvisse
sublevāsse		sublevātum esse
future infinitivesublevātūrum essesublevātum īrī
present participlesublevāns—
perfect participle—sublevātus
sublevāta, sublevātā, sublevātae, sublevātam, sublevātārum, sublevātās, sublevātī, sublevātōrum, sublevātōs
future participlesublevātūrus
sublevātūra, sublevātūrā, sublevātūrae, sublevātūram, sublevātūrārum, sublevātūrās, sublevātūre, sublevātūrī, sublevātūrīs, sublevātūrō, sublevātūrōrum, sublevātūrōs, sublevātūrum		sublevandus
sublevanda, sublevandā, sublevandae, sublevandam, sublevandārum, sublevandās, sublevande, sublevandīs, sublevandōrum, sublevandōs
gerundsublevandī, sublevandō, sublevandumsupinesublevātum, sublevātū

sub-lĕvo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to lift up from beneath, to raise up, hold up, support (class.: esp. freq. in the trop. sense; syn.: extollo, erigo).
I. Lit.: qui nos sibi quondam ad pedes stratos ne sublevabat quidem, Cic. Att. 10, 4, 3: in ascensu sublevati, Caes. B. C. 2, 34; id. B. G. 7, 47: alterni innixi sublevantesque invicem et trahentes alii alios, Liv. 5, 47, 2; 28, 20, 5; cf.: jubis equorum sublevati, Caes. B. G. 1, 48: erigere se aut sublevare, id. ib. 6, 27: terrā sublevat ipsum, Verg. A. 10, 831: apes regem fessum umeris sublevant, Plin. 11, 17, 17, § 54: inter manus sublevantium exstinctus est, Suet. Vesp. 34 et saep.: mentum sinistrā, Auct. Her. 4, 50, 63: retia furcis, Plin. 9, 8, 9, § 31: oculos, Vulg. Joan. 6, 5.—
II. Trop., to sustain, support, assist, encourage, console any one in misfortune (syn.: auxilior, subvenio, lenio, sedo): aratores (opp. evertere), Cic. Verr. 2, 3, 92, § 215: homines defendere et sublevare, id. Div. in Caecil. 2, 5: aliquem (opp. deridere), id. Tusc. 4, 37, 80: aliquem (opp. laedere), id. Caecin. 9, 23: graviter eos accusat, quod tam necessario tempore ab iis non sublevetur, Caes. B. G. 1, 16: oppidanos re frumentariā, Hirt. B. G. 8, 34: provincias liberalitate, Suet. Tib. 48: ad sublevandos alios, Nep. Epam. 3, 4. —Of things: hic est status, qui unā voce omnium gemitur neque verbo cujusquam sublevatur, Cic. Att. 2, 18, 1.—
B. To lighten, qualify, alleviate, mitigate, lessen an evil, to assuage: non denique aliquo mediocri vitio tot tantaque ejus vitia sublevata esse videbuntur, Cic. Verr. 1, 16, 47: res adversae sublevantur, id. Sull. 27, 75: fortunam industriā, Caes. B. C. 3, 73: omnium rerum inopiam, id. ib. 3, 80: militum laborem, id. B. G. 6, 32: hominum pericula, Cic. Mur. 4, 8: calamitates hominum, id. Tusc. 4, 20, 46: una illa sublevanda offensio est, id. Lael. 24, 88: fugam pecuniā, Nep. Att. 2: odia, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 3, 1: blandimentum sublevavit metum, Tac. A. 14, 4: nominis noyitatem dicendi gloriā maxime sublevabis, will compensate for, Q. Cic. Pet. Cons. 1, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsublevō

Latin sub- Proto-Indo-European *h₁lengʷʰ- Proto-Indo-European *-us Proto-Indo-European *h₁léngʰusder. ▲ Proto-Italic *breɣʷisinflu.? Proto-Italic *leɣʷis Latin levis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin levo Latin sublevō From sub- + levo.

Descendants
  • Catalansollevar
  • Frenchsoulever
  • Frenchsoulager
  • Italiansollevare
  • Portuguesesublevar
  • Spanishsolevar
  • Spanishsublevar

Quick answers

What does sublevō mean in Latin?
sublevō, a verb, means “to lift up or raise (from underneath); to support, sustain, assist or encourage; to lighten or alleviate”.
What are the principal parts of sublevō?
sublevō, sublevāre, sublevāvī, sublevātum (first conjugation).
How do you pronounce sublevō?
In classical Latin, [ˈsʊb.ɫɛ.woː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.le.vo].
Where does sublevō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin sublevō.