LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no perfect stem

subinvideō

subinvideō (present infinitive subinvidēre, supine subinvīsum)
Classical[sʊ.bɪnˈwɪ.de.oː]Ecclesiastical[su.biɱˈviː.de.o]

Meaning

  1. to envy slightly, to be somewhat envious

Conjugation conjugation 2 no-perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subinvideōsubinvidēbamsubinvidēbō———
2nd sg.subinvidēssubinvidēbāssubinvidēbis———
3rd sg.subinvidetsubinvidēbatsubinvidēbit———
1st pl.subinvidēmussubinvidēbāmussubinvidēbimus———
2nd pl.subinvidētissubinvidēbātissubinvidēbitis———
3rd pl.subinvidentsubinvidēbantsubinvidēbunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subinvideamsubinvidērem——
2nd sg.subinvideāssubinvidērēs——
3rd sg.subinvideatsubinvidēret——
1st pl.subinvideāmussubinvidērēmus——
2nd pl.subinvideātissubinvidērētis——
3rd pl.subinvideantsubinvidērent——
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subinvideorsubinvidēbarsubinvidēbor
2nd sg.subinvidēris
subinvidēre
subinvidēbāris
subinvidēbāre
subinvidēberis
subinvidēbere
3rd sg.subinvidētursubinvidēbātursubinvidēbitur
1st pl.subinvidēmursubinvidēbāmursubinvidēbimur
2nd pl.subinvidēminīsubinvidēbāminīsubinvidēbiminī
3rd pl.subinvidentursubinvidēbantursubinvidēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subinvidearsubinvidērer
2nd sg.subinvideāris
subinvideāre
subinvidērēris
subinvidērēre
3rd sg.subinvideātursubinvidērētur
1st pl.subinvideāmursubinvidērēmur
2nd pl.subinvideāminīsubinvidērēminī
3rd pl.subinvideantursubinvidērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subinvidēsubinvidēre
pres. 2nd pl.subinvidētesubinvidēminī
fut. 2nd sg.subinvidētōsubinvidētor
fut. 3rd sg.subinvidētōsubinvidētor
fut. 2nd pl.subinvidētōte—
fut. 3rd pl.subinvidentōsubinvidentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubinvidēresubinvidērī
perfect infinitivesubinvidisse
subinvīsisse
subinvīsum esse
future infinitivesubinvīsūrum essesubinvīsum īrī
present participlesubinvidēns—
perfect participle—subinvīsus
future participlesubinvīsūrus
subinvīsūra, subinvīsūrā, subinvīsūrae, subinvīsūram, subinvīsūrārum, subinvīsūrās, subinvīsūre, subinvīsūrī, subinvīsūrīs, subinvīsūrō, subinvīsūrōrum, subinvīsūrōs, subinvīsūrum
subinvidendus
subinvidenda, subinvidendā, subinvidendae, subinvidendam, subinvidendārum, subinvidendās, subinvidende, subinvidendīs, subinvidendōrum, subinvidendōs
gerundsubinvidendī, subinvidendō, subinvidendumsupinesubinvīsum, subinvīsū

sŭb-invĭdĕo, no
I. perf., sum, 2, v. a.
I. To envy a little or slightly, to be somewhat envious of (Ciceronian): subinvideo tibi, ultro te etiam arcessitum ab eo, Cic. Fam. 7, 10, 1.—*
II. Part. perf., a little disliked, somewhat odious: subinvisum apud malevolos Postumi nomen, Cic. Rab. Post. 14, 40.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubinvideō

Latin sub- Latin invideō Latin subinvideō From sub- + invideō (“envy, grudge”).

Quick answers

What does subinvideō mean in Latin?
subinvideō, a verb, means “to envy slightly, to be somewhat envious”.
What are the principal parts of subinvideō?
subinvideō, subinvidēre, subinvīsum (second conjugation, no perfect stem).
How do you pronounce subinvideō?
In classical Latin, [sʊ.bɪnˈwɪ.de.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.biɱˈviː.de.o].
Where does subinvideō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subinvideō.