LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

subigitō

subigitō (present infinitive subigitāre, perfect active subigitāvī, supine subigitātum)
Classical[sʊˈbɪ.ɡɪ.toː]Ecclesiastical[suˈbiː.d͡ʒi.to]

Meaning

  1. to sexually arouse by caressing

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subigitōsubigitābamsubigitābōsubigitāvīsubigitāveramsubigitāverō
2nd sg.subigitāssubigitābāssubigitābissubigitāvistīsubigitāverāssubigitāveris
3rd sg.subigitatsubigitābatsubigitābitsubigitāvitsubigitāveratsubigitāverit
1st pl.subigitāmussubigitābāmussubigitābimussubigitāvimussubigitāverāmussubigitāverimus
2nd pl.subigitātissubigitābātissubigitābitissubigitāvistissubigitāverātissubigitāveritis
3rd pl.subigitantsubigitābantsubigitābuntsubigitāvērunt
subigitāvēre
subigitāverantsubigitāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subigitemsubigitāremsubigitāverimsubigitāvissem
2nd sg.subigitēssubigitārēssubigitāverīssubigitāvissēs
3rd sg.subigitetsubigitāretsubigitāveritsubigitāvisset
1st pl.subigitēmussubigitārēmussubigitāverīmussubigitāvissēmus
2nd pl.subigitētissubigitārētissubigitāverītissubigitāvissētis
3rd pl.subigitentsubigitārentsubigitāverintsubigitāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subigitorsubigitābarsubigitābor
2nd sg.subigitāris
subigitāre
subigitābāris
subigitābāre
subigitāberis
subigitābere
3rd sg.subigitātursubigitābātursubigitābitur
1st pl.subigitāmursubigitābāmursubigitābimur
2nd pl.subigitāminīsubigitābāminīsubigitābiminī
3rd pl.subigitantursubigitābantursubigitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subigitersubigitārer
2nd sg.subigitēris
subigitēre
subigitārēris
subigitārēre
3rd sg.subigitētursubigitārētur
1st pl.subigitēmursubigitārēmur
2nd pl.subigitēminīsubigitārēminī
3rd pl.subigitentursubigitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subigitāsubigitāre
pres. 2nd pl.subigitātesubigitāminī
fut. 2nd sg.subigitātōsubigitātor
fut. 3rd sg.subigitātōsubigitātor
fut. 2nd pl.subigitātōte—
fut. 3rd pl.subigitantōsubigitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubigitāresubigitārī
perfect infinitivesubigitāvissesubigitātum esse
future infinitivesubigitātūrum essesubigitātum īrī
present participlesubigitāns—
perfect participle—subigitātus
future participlesubigitātūrussubigitandus
gerundsubigitandī, subigitandō, subigitandumsupinesubigitātum, subigitātū

sŭbĭgĭto (sŭbăgĭto), āre, v. freq. a. sub-agito.
I. Lit., to lie with illicitly (ante-class.): scortum, Plaut. Mil. 3, 1, 53 (649 Ritschl): aliquam, id. ib. 5, 9; id. Cas. 5, 4, 2 (al. subicitare); id. Merc. 1, 2, 91; Ter. Heaut. 3, 3, 6.—
II. Trop., to work upon, incite to any thing (post-class.): aliquem, M. Aurel. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 4, 5: mulierem blanditiis, App. Mag. p. 329, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubigitō

Latin sub- Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₂éǵeti Proto-Italic *agō Latin agō Latin subigō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin -itō Latin subigitō From subigō + -itō.

Quick answers

What does subigitō mean in Latin?
subigitō, a verb, means “to sexually arouse by caressing”.
What are the principal parts of subigitō?
subigitō, subigitāre, subigitāvī, subigitātum (first conjugation).
How do you pronounce subigitō?
In classical Latin, [sʊˈbɪ.ɡɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [suˈbiː.d͡ʒi.to].
Where does subigitō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subigitō.