LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

suāviloquentia

suāviloquentia f (genitive suāviloquentiae)
Classical[sʷaː.wɪ.ɫɔˈkʷɛn.ti.a]Ecclesiastical[sʷa.vi.loˈkʷɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. sweetness of speech; suaviloquence

Declension

declension
formsingularplural
nominativesuāviloquentiasuāviloquentiae
genitivesuāviloquentiaesuāviloquentiārum
dativesuāviloquentiaesuāviloquentiīs
accusativesuāviloquentiamsuāviloquentiās
ablativesuāviloquentiāsuāviloquentiīs
vocativesuāviloquentiasuāviloquentiae

suāvĭlŏquentĭa, ae, f. suaviloquens,
I. sweetness of speech, suaviloquence: et oratorem appellat (Ennius Cethegum) et suaviloquentiam tribuit, Cic. Brut. 15, 58; cf. suaviloquens.

Origins

From suāviloquēns + -ia.

Descendants
  • Englishsuaviloquence

In English words that came into English from suāviloquentia

  • suaviloquencesuāviloquentia

Quick answers

What does suāviloquentia mean in Latin?
suāviloquentia, a noun, means “sweetness of speech; suaviloquence”.
What is the genitive of suāviloquentia?
The genitive singular is suāviloquentiae. suāviloquentia is feminine, first declension.
How do you pronounce suāviloquentia?
In classical Latin, [sʷaː.wɪ.ɫɔˈkʷɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [sʷa.vi.loˈkʷɛn.t͡si.a].