noun · femininefirst declension
suāviloquentia
suāviloquentia f (genitive suāviloquentiae)
Classical[sʷaː.wɪ.ɫɔˈkʷɛn.ti.a]Ecclesiastical[sʷa.vi.loˈkʷɛn.t͡si.a]
Meaning
- sweetness of speech; suaviloquence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | suāviloquentia | suāviloquentiae |
| genitive | suāviloquentiae | suāviloquentiārum |
| dative | suāviloquentiae | suāviloquentiīs |
| accusative | suāviloquentiam | suāviloquentiās |
| ablative | suāviloquentiā | suāviloquentiīs |
| vocative | suāviloquentia | suāviloquentiae |
suāvĭlŏquentĭa, ae, f. suaviloquens,
I. sweetness of speech, suaviloquence:
et oratorem appellat (Ennius Cethegum) et suaviloquentiam tribuit, Cic. Brut. 15, 58; cf. suaviloquens.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
suāviloquentia ae, f
suaviloquens, sweetness of speech, agreeableness .
Origins
From suāviloquēns + -ia.
Descendants
- Englishsuaviloquence
In English words that came into English from suāviloquentia
- suaviloquencesuāviloquentia