adjectivefirst/second-declension adjective
suāsōrius
suāsōrius (feminine suāsōria, neuter suāsōrium)
Classical[su.aːˈsoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[su.aˈs̬ɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivesuasory, persuasive, pertaining to counsel or persuasion.
- adjectivepersuasive, convincing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | suāsōrius | suāsōria | suāsōrium |
| genitive | suāsōriī | suāsōriae | suāsōriī |
| dative | suāsōriō | suāsōriae | suāsōriō |
| accusative | suāsōrium | suāsōriam | suāsōrium |
| ablative | suāsōriō | suāsōriā | suāsōriō |
| vocative | suāsōrie | suāsōria | suāsōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | suāsōriī | suāsōriae | suāsōria |
| genitive | suāsōriōrum | suāsōriārum | suāsōriōrum |
| dative | suāsōriīs | suāsōriīs | suāsōriīs |
| accusative | suāsōriōs | suāsōriās | suāsōria |
| ablative | suāsōriīs | suāsōriīs | suāsōriīs |
| vocative | suāsōriī | suāsōriae | suāsōria |
suāsōrĭus, a, um, adj. id.,
I. of or belonging to counselling or persuading, suasory, persuasive (post-Aug.). *
I. In gen.:
oscula, App. M. 5, p. 161, 29.—II. In partic., in rhet., of or belonging to the suasory species of discourse, hortatory, suasory.
A. Adj.:
pars deliberativa, quae eadem suasoria dicitur, Quint. 3, 8, 6: materiae, id. 2, 10, 1; 11, 1, 48.—B. Subst.: suāsōrĭa, ae, f. (sc. oratio), a hortatory or suasory speech, Quint. 2, 4, 25; 3, 5, 8; 3, 8, 10; 3, 8, 20; 3, 8, 34; Petr. 6.—Hence, adv.: suā-sōrĭē, advisorily, Prisc. 1150 P.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin suāsōrius From suāsōr- + -ius.
Descendants
- Englishsuasory