noun · masculinethird declension
suāsor
suāsor m (genitive suāsōris)
Classical[suˈaː.sɔr]Ecclesiastical[suˈaː.s̬or]
Meaning
- adviser, advocate, supporter
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | suāsor | suāsōrēs |
| genitive | suāsōris | suāsōrum |
| dative | suāsōrī | suāsōribus |
| accusative | suāsōrem | suāsōrēs |
| ablative | suāsōre | suāsōribus |
| vocative | suāsor | suāsōrēs |
suāsor, ōris, m. id..
I. In gen., one who exhorts, advises, or persuades, an adviser, counsellor, persuader (class.): esse suasorem summum et studiosum robore belli, Enn. ap. Gell. 7, 2 (Ann. v. 375 Vahl.):
me suasore et impulsore id factum, Plaut. Most. 3, 3, 13: suasor et impulsor profectionis, Cic. Att. 16, 7, 2: quid interest inter suasorem facti et probatorem? id. Phil. 2, 12, 29: suasoris finis est utilitas, Quint. 3, 8, 42: pacis, Ov. F. 4, 75.—II. In partic., in publicists' lang., one who recommends or advocates a proposed law:
Caesar legem tulit ut, etc.... suasore legis Pompeio, Vell. 2, 44, 4: epistola non suasoris sed rogatoris, Cic. Att. 16, 16, B, § 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
suāsor ōris, m
SVAD-, an exhorter, adviser, counsellor, persuader : repudiatis malis suasoribus: facti: pacis, O.—Of an enactment, a proposer, advocate : non suasor sed regator.
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin suāsor From suādeō + -tor.
In English words that came into English from suāsor
- suasorysuasorius