strepitus1
Meaning
- masculinewild din, noise, racket, crash
- masculinepoetica measured sound
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sonus magnus multōrum hominum.sonus cōnfūsus urbissonus pedum vel ālārumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Fragor · Strepitus · Crepitus · Sonitus
Fragor (σφάραγος) is a hollow, discordant sound, as crashing, like δοῦπος; strepitus (θρέω, θορυβή?) a loud noisy sound, as roaring, bawling, shrieking, like κτύπος; crepitus (from κρέμβαλον?) a single sound, or the frequent repeating of the same sound, as clapping, like κροῦσις, κρότος; sonitus (ἔνοσις, Ἐνυώ) a sound consisting of the vibrations of elastic bodies, as ringing, clinking, like ἠχή. Cic. Top. 12. Quæruntur pedum crepitus, strepitus hominum. (v. 117.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | strepitus | strepitūs |
| genitive | strepitūs | strepituum |
| dative | strepituī | strepitibus |
| accusative | strepitum | strepitūs |
| ablative | strepitū | strepitibus |
| vocative | strepitus | strepitūs |
strepitus, crepitus, sonitus, tonitrus, Plaut. Am. 5, 1, 10: molarum strepitus, Enn. ap. Non. 506, 3 (Com. v. 7 Vahl.): fluminum, Cic. Leg. 1, 7, 21: strepitu nullo clam reserare fores, Tib. 1, 8, 60; so, ingens valvarum, Hor. S. 2, 6, 112: audis quo strepitu janua remugiat, id. C. 3, 10, 5: rotarum, Caes. B. G. 4, 33; Hor. Ep. 1, 17, 7: obscenus, i. e. ventris, Petr. 117 et saep.: comitum conventus, strepitus, clamor mulierum Fecere, ut, etc., Ter. Hec. prol. alt. 27: non strepitu, sed maximo clamore, Cic. Verr. 1, 15, 45 (cf. id. Agr. 3, 1, 2): inde fragore gravi strepitus loca terret, Ov. M. 11, 365: prae strepitu et clamore, Liv. 2, 27, 8: magno cum strepitu ac tumultu castris egressi, Caes. B. G. 2, 11; so (with tumultus) id. ib. 6, 7, 8; Cic. Att. 13, 48, 1: concursus hominum forique strepitus, id. Brut. 92, 317: Romae, Hor. C. 3, 29, 12: inter strepitum tot bellorum, Liv. 4, 1, 5; cf.: sententiarum vanissimus strepitus, Petr. 1, 2.—In plur.: canis, sollicitum animal ad nocturnos strepitus, Liv. 5, 47, 3: vino, strepitibus clamoribusque nocturnis attoniti, id. 39, 15, 9.—citharae, Hor. Ep. 1, 2, 31: testudinis aureae, id. C. 4, 3, 18: tibicinae, id. Ep. 1, 14, 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin strepitus From strepō (“make a loud noise”) + -tus.
- Italianstrepito
- Portugueseestrépito
- Portugueseestrépido
- Romanianstrepit
- Spanishestrépito
- Interlinguastrepito
- Piedmontesestrépit