LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird-declension one-termination participle

stēllāns

stēllāns (genitive stēllantis)
Classical[ˈsteːl.lãːs]Ecclesiastical[ˈstɛl.lans]

Meaning

  1. one terminationparticiplepoeticbestarred, starry
    extemplo caelo stellante serena ¶ sidera respondent in aqua radiantia mundic. 99 BCE – 55 BCE, Lucretius, De rerum natura Book 4.212–213
    hinc illum Corythi Tyrrhena ab sede profectum ¶ aurea nunc solio stellantis regia caeli ¶ accipit et numerum diuorum altaribus auget.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis Book 7.209–211

stellans, antis, v. stello, I.

Quick answers

What does stēllāns mean in Latin?
stēllāns, a verb, means “bestarred, starry”.
What are the principal parts of stēllāns?
stēllāns, stēllantis (third-declension one-termination participle).
How do you pronounce stēllāns?
In classical Latin, [ˈsteːl.lãːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstɛl.lans].