LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

statua

statua f (genitive statuae)
Classical[ˈsta.tu.a]Ecclesiastical[ˈstaː.tu.a]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. femininea statue, especially one made of metal

Latīnē defined in Latin in our graded readers

figūra hominis ex marmore vel metallō facta.
statua -ae f — in Mille Verba, Urbs et Aedificia

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Imago · Simulacrum · Statua · Signum

1. Imago and simulacrum denote, as the most general terms, any representation, whether a work of statuary or of painting; imago (μηχανή) is allied to the original, as to a pattern, by a striking likeness of form, like εἰκών; simulacrum is opposed to the original, as a real being, by a deceptive imitation of its form, like εἴδωλον; whereas statua, signum, and effigies, are merely plastic works; tabula and pictura, merely pictures. 2. Simulacrum and statua denote the copying of the whole figure, consequently, in the plastic art, standing figures; effigies and imago, principally the copying of the characteristic parts, namely, the features; effigies, in statuary, as busts; imago, in painting, as half-length portraits. Tac. Ann. i. 74. Alia in statua amputato capite Augusti effigiem Tiberii inditam. Hist. ii. 3. Simulacrum deæ effigie humana. Cic. Tusc. iii. 2, 3. Optimus quisque consectatur nullam eminentem effigiem (virtutis) sed adumbratam imaginem gloriæ. Signum (from sequo, to proclaim,) means any plastic work, in opp. to tabulæ and picturæ. Sal. Cat. 11. Cic. Orat. i. 35. Man. 14. Suet. Cæs. 47. Quintil. ix. 2. Cic. Verr. iv. 1; simulacrum means the sacred statue of a god, like ἄγαλμα; statua, the profane statue of a man, like ἀνδριάς. Cic. Cat. iii. 8. Simulacra deorum immortalium depulsa sunt et statuæ veterum hominum dejectæ. Tac. Ann. i. 73. Suet. Tib. 26. Cic. Verr. i. 22. Legati deorum simulacra venerabantur, itemque cætera signa et ornamenta lacrimantes intuebantur. (v. 237.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativestatua
statunculum
statuae
statuncula
genitivestatuae
statunculī
statuārum
statunculōrum
dativestatuae
statunculō
statuīs
statunculīs
accusativestatuam
statunculum
statuās
statuncula
ablativestatuā
statunculō
statuīs
statunculīs
vocativestatua
statunculum
statuae
statuncula

stătŭa, ae, f. statuo,
I. an image, statue (syn.: signum, effigies, imago) (commonly made of metal, Quint. 2, 21, 10); rarely of the gods: statuae deorum, Cato ap. Prisc. p. 782 P.; Plin. 34, 7, 18, § 47; Sen. Q. N. 2, 42, 1.—But freq. and class. of men: statuam dare auream Solidam faciundam, Plaut. Curc. 3, 80: statuae et imagines, non animorum simulacra sed corporum, Cic. Arch. 12, 30: statua istius persimilis, id. Pis. 38, 93: statua equestris inaurata, id. Phil. 5, 15, 41; cf. id. ib. 9, 7, 16; id. Sest. 38, 83; Cic. Verr. 2, 2, 20, § 48: ea statua, quae ad Opis per te posita in excelso est, id. Att. 6, 1, 17: si quaeret Pater urbium Subscribi statuis, Hor. C. 3, 24, 28.—As a designation of immovability, taciturnity, etc.: ex hac statuā volo Erogitare, etc., Plaut. Capt. 5, 1, 31; id. Ps. 4, 1, 7; cf.: statuā taciturnius exit, Hor. Ep. 2, 2, 83: iste statuā pallidior, Cat. 80, 4: statuarum ritu patiemur pannos et vincula? Petr. 102, 12.—
II. A pillar: marmorea, Vop. Aur. 37, 2: salis, Sedul. Pasch. 1, 106.

Origins

From statuō (“to erect, set up, cause to stand”).

Descendants
  • Catalanestàtua
  • Italianstatua
  • Occitanestatua
  • Englishstatuefrom Old French statue
  • Frenchstatuefrom Old French statue
  • Portugueseestátua
  • Romanianstatuie
  • Romanianstatuă
  • Spanishestatua
  • Asturianestatua

Quick answers

What does statua mean in Latin?
statua, a noun, means “a statue, especially one made of metal”.
What is the genitive of statua?
The genitive singular is statuae. statua is feminine, first declension.
How do you pronounce statua?
In classical Latin, [ˈsta.tu.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstaː.tu.a].