LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

statim

statim (not comparable)
Classical[ˈsta.tĩː]Ecclesiastical[ˈstaː.tim]
№ 798 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. not comparablestably, in a constant manner
  2. not comparableat once, immediately
    perdomita Britannia et statim omissaBritain was thoroughly subdued and immediately abandonedc. 100 CE – 110 CE, Tacitus, Historiae 1.2
  3. not comparablethen (at that time)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

eōdem tempore, sine morā.
statim adv. — in Mille Verba, Tempus et Numerī

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Repente · Subito · Extemplo · E vestigio · Illico · Statim · Protinus · Confestim · Continuo

Repente and subito denote suddenly; repens means sudden, in opp. to exspectatus, expected, Cic. Tusc. iii. 22; to sensim, Cic. Off. i. 33. Suet. Tib. 11, like ἐξαπίνης; but subitus, in opp. to foreseen, ante provisus, Cic. Tusc. iii. 22; meditatus, Plin. Ep. i. 16; paratus, Cic. Or. i. 33, like παραχρῆμα. Extemplo and e vestigio, in opp. to delay; extemplo (ex tempore) in a moment, with reference to time; e vestigio, on the spot, sur-le-champ, with reference to place. Illico and ilicet, in opp. to slowness; illico (in loco) is used in prose, like παραυτίκα; ilicet, by writers of comedy and poets. Statim and protinus, in opp. to, at a future time; statim, immediately, in opp. to deinde, Tac. Ann. vi. 3; postea, Suet. Cl. 39. A. 51. N. 34, like εὐθύς; protinus, forthwith, like πρόκα. Confestim and continuo, in opp. to ex intervallo, Cic. Inv. ii. 12. (v. 157.)

stătim (a scanned long, Avien. Arat. 397; Alcim. 2, 180), adv. sto.
I. Firmly, steadily, steadfastly, unyieldingly (so only ante-class.): nemo recedit loco, quin statim rem gerat, Plaut. Am. 1, 1, 84; so, qui rem cum Achivis gesserunt statim, Enn. ap. Non. 393, 14 (Trag. v. 39 Vahl.); cf.: statim stant signa, Plaut. Am. 1, 1, 120: vectigalia legerunt vestra et servantur statim, steadily, regularly, Att. ap. Charis. p. 195 P. (statute et ordinate, Charis.); cf.: ex his praediis talenta argenti bina capiebat statim, Ter. Phorm. 5, 3, 7: delaborat cum statim puer, constantly, Afran. ap. Non. 393, 16. —
II. Like our on the spot, i. q. forthwith, straightway, at once, immediately, instantly (the predom. signif. of the word; syn.: continuo, confestim, extemplo), Plaut. Ep. 4, 1, 40: Publicola lege illā perlatā statim secures de fascibus demi jussit, Cic. Rep. 2, 31, 55: de se ter sortibus consultum dicebat, utrum igni statim necaretur, an in aliud tempus reservaretur, Caes. B. G. 1, 53 fin.: statim dimittere, Cic. Or. 59, 200: qui discedere animum censent, alii statim dissipari, alii diu permanere, id. Tusc. 1, 9, 18: ut statim alienatio disjunctioque facienda sit, id. Lael. 21, 76: postremos in agmine temptare ac statim in collis regredi, Sall. J. 55, 8: principio anni statim res turbulentae, Liv. 3, 22, 2; cf. id. 4, 53, 9: statim ac sine morā, Flor. 2, 2; Tac. A. 6, 3; Suet. Calig. 1.—
(b). With ut, simul ac, atque, quam, or cum, immediately after, as soon as, etc.: litteras scripsi horā decimā, statim, ut tuas legeram, Cic. Att. 2, 12, 3: statim, ut dici (res) coepta est, id. de Or. 2, 77, 313: ut heri me salutavit, statim Romam profectus est, id. Att. 12, 18, 1; id. Fam. 2, 13, 2: dicebat, statim se iturum, simul ac ludorum apparatum iis tradidisset, id. Att. 15, 12, 1: proconsul ubique proconsularia insignia habet statim atque Urbem egressus est, Dig. 1, 16, 1: proconsules, statim quam Urbem egressi fuerint, habent jurisdictionem, ib. 1, 16, 2: semen statim cum spargitur, obruendum est, Pall. Apr. 3, 3.—
(g). With abl. absol.: hoc sum aggressus statim Catone absoluto, Cic. Or. 10, 35: hostium navibus captis statim ex classe copias suas eduxit, Nep. Cim. 2, 3.—
(d). With ab and abl.: statim a primā luce, Col. 11, 1, 17: a primā statim maturitate, Plin. 18, 7, 18, § 80: rami paene statim ab radice modici, id. 16, 10, 18, § 41.—(ε) With post: exercitationes campestres statim post civilia bella omisit, Suet. Aug. 83: statim post putationem, Pall. Febr. 15 fin.—*
B. Rarely for recenter, modo, recently, newly, just: ventriculus vervecis statim occisi, Pall. 1, 35, 13.

Origins

By surface analysis, stō (“to stand”) + -tim (adverbial suffix). Inherited from Proto-Indo-European *stéh₂tis.

Descendants
  • Englishstat

Quick answers

What does statim mean in Latin?
statim, a adverb, means “stably, in a constant manner; at once, immediately; then (at that time)”.
How do you pronounce statim?
In classical Latin, [ˈsta.tĩː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstaː.tim].