LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

spōnsālis

spōnsālis (neuter spōnsāle, adverb spōnsāliter)
Classical[spõːˈsaː.lɪs]Ecclesiastical[sponˈsaː.lis]

Meaning

  1. two terminationof betrothal

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativespōnsālisspōnsālisspōnsāle
genitivespōnsālisspōnsālisspōnsālis
dativespōnsālīspōnsālīspōnsālī
accusativespōnsālemspōnsālemspōnsāle
ablativespōnsālīspōnsālīspōnsālī
vocativespōnsālisspōnsālisspōnsāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativespōnsālēsspōnsālēsspōnsālia
genitivespōnsāliumspōnsāliumspōnsālium
dativespōnsālibusspōnsālibusspōnsālibus
accusativespōnsālīs
spōnsālēs
spōnsālīs
spōnsālēs
spōnsālia
ablativespōnsālibusspōnsālibusspōnsālibus
vocativespōnsālēsspōnsālēsspōnsālia

sponsālis, e, adj. 3. sponsus.
I. Of or belonging to betrothal or espousal, spousal, sponsal (class.): quo die sponsum erat, sponsalis, Varr. L. L. 6, § 70 Müll.: tabulae, Hier. Ep. 54, 15: largitas, Cod. Th. 3, 16, 2. —
II. Substt.
A. sponsālĭa, ĭum (gen. sponsaliorum, Sen. Ben. 1, 9, 4; Suet. Aug. 53), n.
1. A betrothal, espousal: sponsalia dicta sunt a spondendo. Nam moris fuit veteribus stipulari et spondere sibi uxores futuras, Dig. 23, 1, 2; where v. the whole section: De sponsalibus; and cf. Sulp. ap. Gell. 4, 4, 2: qui (homines missi) Romam venerant factis sponsalibus, Cic. Att. 6, 6, 1; Liv. 38, 57; Ov. H. 19 (20), 29: parare, Juv. 6, 25: decentissimum sponsaliorum genus, Sen. Ben. 1, 9, 4: dies sponsaliorum, Suet. Aug. 53; Plin. 9, 35, 58, § 117. —*
2. A betrothal feast: A. d. VIII. Id. Apr. sponsalia Crassipedi praebui, Cic. Q. Fr. 2, 6, 1.—
3. A betrothal gift (post-class.), Cod. Just. 5, 3, 3; 5, 71, 8.—*
B. spon-sāle, is, n., a bridal bed, Tert. adv. Val. 31.

Origins

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin spōnsālis From spōnsa + -ālis.

In English words that came into English from spōnsālis

  • espousalsponsalia
  • sponsalspōnsālis

Quick answers

What does spōnsālis mean in Latin?
spōnsālis, a adjective, means “of betrothal”.
How do you pronounce spōnsālis?
In classical Latin, [spõːˈsaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sponˈsaː.lis].