adjectivefirst/second-declension adjective
spōnsālicius
spōnsālicius (feminine spōnsālicia, neuter spōnsālicium)
Classical[spõː.saːˈlɪ.ki.ʊs]Ecclesiastical[spon.saˈliː.t͡ʃi.us]
Meaning
- Late Latinadjectivepertaining to a betrothal, spousal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | spōnsālicius | spōnsālicia | spōnsālicium |
| genitive | spōnsāliciī | spōnsāliciae | spōnsāliciī |
| dative | spōnsāliciō | spōnsāliciae | spōnsāliciō |
| accusative | spōnsālicium | spōnsāliciam | spōnsālicium |
| ablative | spōnsāliciō | spōnsāliciā | spōnsāliciō |
| vocative | spōnsālicie | spōnsālicia | spōnsālicium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | spōnsāliciī | spōnsāliciae | spōnsālicia |
| genitive | spōnsāliciōrum | spōnsāliciārum | spōnsāliciōrum |
| dative | spōnsāliciīs | spōnsāliciīs | spōnsāliciīs |
| accusative | spōnsāliciōs | spōnsāliciās | spōnsālicia |
| ablative | spōnsāliciīs | spōnsāliciīs | spōnsāliciīs |
| vocative | spōnsāliciī | spōnsāliciae | spōnsālicia |
sponsālīcĭus or -tĭus, a, um, adj. sponsalia,
I. of or belonging to betrothal, spousal (post-class.):
arrha, Cod. Just. 5, 1, 5; 5, 2, 1: donatio, Sid. Ep. 7, 2 med.Origins
From spōnsālis + -icius.
Descendants
- Italiansponsalizio
- Italiansposalizio