LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

spōnsālicius

spōnsālicius (feminine spōnsālicia, neuter spōnsālicium)
Classical[spõː.saːˈlɪ.ki.ʊs]Ecclesiastical[spon.saˈliː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. Late Latinadjectivepertaining to a betrothal, spousal

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativespōnsāliciusspōnsāliciaspōnsālicium
genitivespōnsāliciīspōnsāliciaespōnsāliciī
dativespōnsāliciōspōnsāliciaespōnsāliciō
accusativespōnsāliciumspōnsāliciamspōnsālicium
ablativespōnsāliciōspōnsāliciāspōnsāliciō
vocativespōnsāliciespōnsāliciaspōnsālicium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativespōnsāliciīspōnsāliciaespōnsālicia
genitivespōnsāliciōrumspōnsāliciārumspōnsāliciōrum
dativespōnsāliciīsspōnsāliciīsspōnsāliciīs
accusativespōnsāliciōsspōnsāliciāsspōnsālicia
ablativespōnsāliciīsspōnsāliciīsspōnsāliciīs
vocativespōnsāliciīspōnsāliciaespōnsālicia

sponsālīcĭus or -tĭus, a, um, adj. sponsalia,
I. of or belonging to betrothal, spousal (post-class.): arrha, Cod. Just. 5, 1, 5; 5, 2, 1: donatio, Sid. Ep. 7, 2 med.

Origins

From spōnsālis + -icius.

Descendants
  • Italiansponsalizio
  • Italiansposalizio

Quick answers

What does spōnsālicius mean in Latin?
spōnsālicius, a adjective, means “pertaining to a betrothal, spousal”.
How do you pronounce spōnsālicius?
In classical Latin, [spõː.saːˈlɪ.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [spon.saˈliː.t͡ʃi.us].