LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

speculātōrius

speculātōrius (feminine speculātōria, neuter speculātōrium)
Classical[spɛ.kʊ.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[spe.ku.laˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveFor spying or scouting.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativespeculātōriusspeculātōriaspeculātōrium
genitivespeculātōriīspeculātōriaespeculātōriī
dativespeculātōriōspeculātōriaespeculātōriō
accusativespeculātōriumspeculātōriamspeculātōrium
ablativespeculātōriōspeculātōriāspeculātōriō
vocativespeculātōriespeculātōriaspeculātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativespeculātōriīspeculātōriaespeculātōria
genitivespeculātōriōrumspeculātōriārumspeculātōriōrum
dativespeculātōriīsspeculātōriīsspeculātōriīs
accusativespeculātōriōsspeculātōriāsspeculātōria
ablativespeculātōriīsspeculātōriīsspeculātōriīs
vocativespeculātōriīspeculātōriaespeculātōria

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

navigia speculatoria
reconnoitring-vessels.

spĕcŭlātōrĭus, a, um, adj. speculator,
I. of or belonging to spies or scouts: navigia, spy-boats, vessels of observation, Caes. B. G. 4, 26; also called speculatoriae naves, Liv. 30, 10, 14; 35, 26, 9; 36, 42, 8; and caliga, worn by spies or scouts, Suet. Calig. 52.— Hence, subst.: spĕcŭlātōrĭa, ae, f.
A. (Sc. navis.) A spy-boat, Liv. 22, 19, 5; 22, 36, 42.—
B. (Sc. caliga.) A boot worn by spies or scouts, Tert. Cor. Mil. 1.

Origins

From speculātor (“spy, scout”).

Descendants
  • Englishspeculatory

In English words that came into English from speculātōrius

  • speculatoryspeculātōrius

Quick answers

What does speculātōrius mean in Latin?
speculātōrius, a adjective, means “For spying or scouting.”.
How do you pronounce speculātōrius?
In classical Latin, [spɛ.kʊ.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [spe.ku.laˈtɔː.ri.us].