noun · neutersecond declension
spectāculum
spectāculum n (genitive spectāculī)
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- show, spectacle
- a place from which shows are witnessed, spectator's seat
- public or civic event
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod multī ūnā spectant: lūdī, fābulae, mūnera gladiātōrum.spectāculum -ī n — in Mille Verba, ch. Lūdī et Ōtium
id quod spectāturspectāculum -ī (n) — in Epistulae, ch. 4
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | spectāculum | spectācula spectācla |
| genitive | spectāculī spectāclī | spectāculōrum spectāclōrum |
| dative | spectāculō spectāclō | spectāculīs spectāclīs |
| accusative | spectāculum | spectācula spectācla |
| ablative | spectāculō spectāclō | spectāculīs spectāclīs |
| vocative | spectāculum | spectācula spectācla |
spectācŭlum (contr. spectāclum, Prop. 4 (5), 8, 21.and 56), i, n. specto,
I. a show, sight, spectacle (class.).
I. In gen.:
lepidum spectaculum, Plaut. Poen. 1, 1, 81: superarum rerum atque caelestium, Cic. N. D. 2, 56, 140: bis terque mutatae dapis, Hor. Epod. 5, 34: potius quam hoc spectaculum viderem, Cic. Mil. 38, 103: capere oblatae spectacula praedae, Ov. M. 3, 246; cf. id. ib. 7, 780: scorti procacis, Liv. 39, 43: Euripi, id. 45, 27: non hoc ista sibi tempus spectacula poscit, Verg. A. 6, 37: spectaclum ipsa sedens, i. e. exposed to public view, in the sight of all, Prop. 4 (5), 8, 21. neque hoc parentes Effugerit spectaculum, Hor. Epod. 5, 102.—Esp. in the phrases: spectaculum (alicui) praebere, spectaculum (spectaculo) esse alicui: circuitus solis et lunae spectaculum hominibus praebent, Cic. N. D. 2, 62, 155; so, praebere, Liv. 45, 28: praebent spectacula capti, Ov. A. A. 2, 581: o spectaculum illud hominibus luctuosum, cedere e patriā servatorem ejus, manere in patriā perditores! Cic. Phil. 10, 4, 8; cf. id. Corn. 1, § 19: homini non amico nostra incommoda spectaculo esse nolim, id. Att. 10, 2, 2: insequitur acies ornata armataque, ut hostium quoque magnificum spectaculum esset, Liv. 10, 40 fin.— II. In partic.
A. Lit., in the theatre, circus, etc., a public sight or show, a stageplay, spectacle (cf.:
munus, ludi, fabula): spectacula sunt tributim data, Cic. Mur. 34, 72: apparatissimum, id. Phil. 1, 15, 36: gladiatorium, Liv. 39, 42: gladiatorum, id. 28, 21 fin.; Plin. 2, 26, 25, § 96: circi, Liv. 7, 2: scenae, Ov. A. A. 3, 351: ludorum, Suet. Aug. 14: athletarum, id. ib. 44; id. Ner. 12: naumachiae, id. Caes. 44: nondum commisso spectaculo, Liv. 2, 36, 1: interesse spectaculo, id. 2, 38, 4: inter matutina harenae spectacula, Sen. Ira, 3, 43, 2: meridianum, id. Ep. 7, 3.—B. Transf., the place whence plays are witnessed, the seats of the spectators, seats, places in the theatre, the amphitheatre:
spectacula ruunt, Plaut. Curc. 5, 2, 47: ex omnibus spectaculis plausus est excitatus, Cic. Sest. 58, 124: resonant spectacula plausu, Ov. M. 10, 668: loca divisa patribus equitibusque, ubi spectacula sibi quisque facerent, Liv. 1, 35, 8: spectaculorum gradus, Tac. A. 14, 13: spectaculis detractus et in harenam deductus, Suet. Calig. 35; id. Dom. 10.—2. In gen., the theatre:
ingressum spectacula, Suet. Calig. 35: in caelum trabibus spectacula textis surgere, Calp. Ecl. 7, 23.—3. The spectators:
spectacula tantum este, viri, Sil. 2, 230: virtutis, id. 8, 556.—C. A wonder, miracle: spectacula septem, the seven wonders of the world:
in septem spectaculis nominari, Vitr. 2, 8, 11: numerari inter septem omnium terrarum spectacula, Gell. 10, 18, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
spectāculum (-tāclum, Pr.), ī, n
specto, a place from which shows are witnessed, spectator's seat, place in the theatre : ex omnibus spectaculis plausus est excitatus: spectacula sibi facere, L.— A show, sight, spectacle : superarum rerum atque caelestium: bis terque mutatae dapis, H.: scorti procacis, L.: Non hoc ista sibi tempus spectacula poscit, V.: praebent spectacula capti, O.: homini non amico nostra incommoda spectaculo esse nolim.— A public sight, show, stage-play, spectacle : spectacula sunt tributim data: gladiatorum, L.: scenae, O.: nondum commisso spectaculo, L.
Origins
- Proto-Indo-European*speḱ-
- Proto-Indo-European*spéḱyeti
- Proto-Italic*spekjō
- Latinspectāculum
Latin spectō Latin -culum Latin spectāculum From spectō (“to watch, observe, look at, see”) + -culum.
Descendants
- Catalanespectacle
- Englishspectaculum
- GermanSpektakel
- Italianspettacolo
- Frenchspectaclefrom Middle French spectacle
- Romanianspectaculfrom Middle French spectacle
- Romanianspectacolfrom Middle French spectacle
- Englishspectaclefrom Middle French spectacle
- Portugueseespetáculo
- Spanishespectáculo
In English words that came into English from spectāculum
- spectaclespectāculum
- spectacularspectāculum