adjectivefirst/second-declension adjective
sordidātus
sordidātus (feminine sordidāta, neuter sordidātum)
Classical[sɔr.dɪˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[sor.diˈdaː.tus]
Meaning
- adjectiveshabby (shabbily dressed)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sordidātus | sordidāta | sordidātum |
| genitive | sordidātī | sordidātae | sordidātī |
| dative | sordidātō | sordidātae | sordidātō |
| accusative | sordidātum | sordidātam | sordidātum |
| ablative | sordidātō | sordidātā | sordidātō |
| vocative | sordidāte | sordidāta | sordidātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sordidātī | sordidātae | sordidāta |
| genitive | sordidātōrum | sordidātārum | sordidātōrum |
| dative | sordidātīs | sordidātīs | sordidātīs |
| accusative | sordidātōs | sordidātās | sordidāta |
| ablative | sordidātīs | sordidātīs | sordidātīs |
| vocative | sordidātī | sordidātae | sordidāta |
sordĭdātus, a, um, adj. sordidus; cf.: albatus, atratus, from albus, ater, etc.,
I. in dirty clothes, meanly or shabbily dressed.
I. Lit.
A. In gen.: quamquam ego sum sordidatus, frugi tamen sum, * Plaut. As. 2, 4, 90:
sordidata et sordida, Ter. Heaut. 2, 3, 56 (shortly before: pannis obsita): servi, Cic. Pis. 27, 67: mancipia, id. Phil. 2, 29, 73.—B. Esp., as a sign of mourning (when a person had lost friends by death, was under accusation, or in distress from any cause):
sensi magno opere moveri judices, cum excitavi maestum ac sordidatum senem, Cic. de Or. 2, 47, 195; cf. id. Pis. 41, 99: reus, Liv. 6, 20; 27, 34: Virginius sordidatus filiam suam obsoletā veste in forum deducit, id. 3, 47: expulsi bonis omnibus Romam venerunt, sordidati, Cic. Verr. 2, 2, 25, § 62: turba Aetolorum, Liv. 45, 28: primo diluculo sordidatus descendit ad rostra, Suet. Vit. 15.—* II. Trop., foul, polluted:
sordidatissima conscientia, Sid. Ep. 3, 13 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sordidātus adj.
sordidus, in dirty clothes, meanly dressed, shabby : sordidata et sordida, T.: mancipia.— In mourning attire, clad in mourning : senex: Virginius sordidatus filiam deducit, L.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin sordidātus From sordidus + -ātus (adjective-forming suffix).