noun · masculinethird declension
somniātor
somniātor m (genitive somniātōris)
Classical[sɔm.niˈaː.tɔr]Ecclesiastical[som.niˈaː.tor]
Meaning
- dreamer; person who puts faith in dreams
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | somniātor somniātrīx | somniātōrēs somniātrīcēs |
| genitive | somniātōris somniātrīcis | somniātōrum somniātrīcum |
| dative | somniātōrī somniātrīcī | somniātōribus somniātrīcibus |
| accusative | somniātōrem somniātrīcem | somniātōrēs somniātrīcēs |
| ablative | somniātōre somniātrīce | somniātōribus somniātrīcibus |
| vocative | somniātor somniātrīx | somniātōrēs somniātrīcēs |
somnĭātor, ōris, m. somnio,
I. one who has faith in dreams; a dreamer, Sen. Contr. 3, 22, 15.—Of Joseph, Tert. adv. Gnost. 2 med.; Vulg. Gen. 37, 19; id. Zech. 10, 2.
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin somniātor From somniō (“to dream”) + -tor.
Descendants
- Catalansomiador
- Frenchsongeur
- Italiansognatore
- Portuguesesonhador
- Spanishsoñador
- Istriotsugnadur