LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sōlitārius

sōlitārius (feminine sōlitāria, neuter sōlitārium, comparative magis sōlitārius, superlative maximē sōlitārius)
Classical[soː.lɪˈtaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[so.liˈtaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivesolitary
  2. adjectivelonely, lonesome

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesōlitāriussōlitāriasōlitārium
genitivesōlitāriīsōlitāriaesōlitāriī
dativesōlitāriōsōlitāriaesōlitāriō
accusativesōlitāriumsōlitāriamsōlitārium
ablativesōlitāriōsōlitāriāsōlitāriō
vocativesōlitāriesōlitāriasōlitārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesōlitāriīsōlitāriaesōlitāria
genitivesōlitāriōrumsōlitāriārumsōlitāriōrum
dativesōlitāriīssōlitāriīssōlitāriīs
accusativesōlitāriōssōlitāriāssōlitāria
ablativesōlitāriīssōlitāriīssōlitāriīs
vocativesōlitāriīsōlitāriaesōlitāria

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

vitam solitariam agere
to live a lonely life.

sōlĭtārĭus, a, um, adj. solus,
I. alone, by itself, lonely, solitary (class.; syn. singularis): natura solitarium nihil amat, Cic. Lael. 23, 88: quoniam solitaria non posset virtus ad ea, quae summa sunt, pervenire, conjuncta et consociata cum alterā perveniret, id. ib. 22, 83: quae (natura) non solitaria sit neque simplex, sed cum alio juncta atque conexa, id. N. D. 2, 11, 29: deus desertus ac solitarius, Lact. 1, 7, 4; Min. Fel. 10, 3: hae apes non sunt solitaria natura, ut aquilae, sed ut homines, Varr. R. R. 3, 16, 4: solitarius homo atque in agro vitam agens, living by himself, Cic. Off. 2, 11, 39: solitaria et velut umbratilis vita, Quint. 1, 2, 18: solitarium aliquod aut rarum judicatum afferre, Cic. Inv. 1, 44, 83: distentus solitariā cenā, i. e. with a dinner which he has taken by himself, Plin. Pan. 49: modo id egit, i. e. nothing else, Nazar. 33: imperium, absolute, Mamert. Grat. Act. 13: hominem solitarium tres tam validos evitasse juvenes, App. M. 3, p. 132, 2.— Pleon.: solus ac solitarius, App. M. 4, p. 146, 30.

Origins

From solitas (“solitude, loneliness”), from solus (“alone”); solitas + -ārius.

Elsewhere
  • Catalansolter
  • Catalansolitari
  • Italiansolitario
  • Frenchsolitairefrom Old French solitaire
  • Englishsolitairefrom Old French solitaire
  • Romaniansolitarfrom Old French solitaire
  • Portuguesesolteiro
  • Portuguesesolitário
  • Spanishsoltero
  • Spanishsolitario
Middle English
  • Englishsolitary

In English words that came into English from sōlitārius

  • solitarysōlitārius
  • solitairesōlitārius

Quick answers

What does sōlitārius mean in Latin?
sōlitārius, a adjective, means “solitary; lonely, lonesome”.
How do you pronounce sōlitārius?
In classical Latin, [soː.lɪˈtaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [so.liˈtaː.ri.us].