noun · masculinesecond declension
sōlānus
sōlānus m (genitive sōlānī)
Classical[soːˈɫaː.nʊs]Ecclesiastical[soˈlaː.nus]
Meaning
- pertaining to the sun
- rarethe east wind
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sōlānus | sōlānī |
| genitive | sōlānī | sōlānōrum |
| dative | sōlānō | sōlānīs |
| accusative | sōlānum | sōlānōs |
| ablative | sōlānō | sōlānīs |
| vocative | sōlāne | sōlānī |
Sōlānus, i (sc. ventus), m. sol,
I. the east wind, Vitr. 1, 6 med.; usually called Subsolanus, q. v.
Origins
- Proto-Indo-European*sóh₂wl̥
- Latinsōlānus
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin sōlānus From sōl (“sun”) + -ānus.
Descendants
- Spanishsolano
- Italiansolano
- Portuguesesoão
- Portuguesesuão
- Asturiansolanu
- Galiciansoán