adjectivefirst/second-declension adjective
Smyrnaeus
Smyrnaeus (feminine Smyrnaea, neuter Smyrnaeum)
Classical[smyrˈnae̯.ʊs]Ecclesiastical[zmirˈnɛː.us]
Smyrnaeī pl. nom. m.; sg. gen. m.; sg. gen. n.; pl. voc. m.
Meaning
- adjectiveof, from, or pertaining to Smyrna (now İzmir), Smyrnaean
- adjectiveof Homer, Homeric
- adjectivebroadlyheroic, epic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Smyrnaeus | Smyrnaea | Smyrnaeum |
| genitive | Smyrnaeī | Smyrnaeae | Smyrnaeī |
| dative | Smyrnaeō | Smyrnaeae | Smyrnaeō |
| accusative | Smyrnaeum | Smyrnaeam | Smyrnaeum |
| ablative | Smyrnaeō | Smyrnaeā | Smyrnaeō |
| vocative | Smyrnaee | Smyrnaea | Smyrnaeum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Smyrnaeī | Smyrnaeae | Smyrnaea |
| genitive | Smyrnaeōrum | Smyrnaeārum | Smyrnaeōrum |
| dative | Smyrnaeīs | Smyrnaeīs | Smyrnaeīs |
| accusative | Smyrnaeōs | Smyrnaeās | Smyrnaea |
| ablative | Smyrnaeīs | Smyrnaeīs | Smyrnaeīs |
| vocative | Smyrnaeī | Smyrnaeae | Smyrnaea |
Origins
- Ancient Greek Σμύρνα(Smúrna)
- LatinSmyrnaeus
Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos) Ancient Greek Σμυρναῖος (Smurnaîos)bor. Latin Smyrnaeus Borrowed from Ancient Greek Σμυρναῖος (Smurnaîos).
Descendants
- Italiansmirneo
- EnglishSmyrnaean
- Frenchsmyrnéen