adjectivethird-declension two-termination adjective
sincipitālis
sincipitālis (neuter sincipitāle)
Classical[sɪŋ.kɪ.pɪˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[sin̠ʲ.t͡ʃi.piˈtaː.lis]
Meaning
- New Latintwo terminationsincipital (of or pertaining to the sinciput)
For quotations using this term, see Citations:sincipitalis.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sincipitālis | sincipitālis | sincipitāle |
| genitive | sincipitālis | sincipitālis | sincipitālis |
| dative | sincipitālī | sincipitālī | sincipitālī |
| accusative | sincipitālem | sincipitālem | sincipitāle |
| ablative | sincipitālī | sincipitālī | sincipitālī |
| vocative | sincipitālis | sincipitālis | sincipitāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sincipitālēs | sincipitālēs | sincipitālia |
| genitive | sincipitālium | sincipitālium | sincipitālium |
| dative | sincipitālibus | sincipitālibus | sincipitālibus |
| accusative | sincipitālīs sincipitālēs | sincipitālīs sincipitālēs | sincipitālia |
| ablative | sincipitālibus | sincipitālibus | sincipitālibus |
| vocative | sincipitālēs | sincipitālēs | sincipitālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin sincipitālis From sinciput + -ālis (“-al”, adjectival suffix).
Descendants
- Englishsincipital
- Italiansincipitale
- Siciliansincipitali