LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

sincipitālis

sincipitālis (neuter sincipitāle)
Classical[sɪŋ.kɪ.pɪˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[sin̠ʲ.t͡ʃi.piˈtaː.lis]

Meaning

  1. New Latintwo terminationsincipital (of or pertaining to the sinciput)
    For quotations using this term, see Citations:sincipitalis.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesincipitālissincipitālissincipitāle
genitivesincipitālissincipitālissincipitālis
dativesincipitālīsincipitālīsincipitālī
accusativesincipitālemsincipitālemsincipitāle
ablativesincipitālīsincipitālīsincipitālī
vocativesincipitālissincipitālissincipitāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesincipitālēssincipitālēssincipitālia
genitivesincipitāliumsincipitāliumsincipitālium
dativesincipitālibussincipitālibussincipitālibus
accusativesincipitālīs
sincipitālēs
sincipitālīs
sincipitālēs
sincipitālia
ablativesincipitālibussincipitālibussincipitālibus
vocativesincipitālēssincipitālēssincipitālia

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin sincipitālis From sinciput + -ālis (“-al”, adjectival suffix).

Descendants
  • Englishsincipital
  • Italiansincipitale
  • Siciliansincipitali

Quick answers

What does sincipitālis mean in Latin?
sincipitālis, a adjective, means “sincipital (of or pertaining to the sinciput)”.
How do you pronounce sincipitālis?
In classical Latin, [sɪŋ.kɪ.pɪˈtaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sin̠ʲ.t͡ʃi.piˈtaː.lis].