adjectivefirst/second-declension adjective
silvifragus
silvifragus (feminine silvifraga, neuter silvifragum)
Classical[sɪɫˈwɪ.fra.ɡʊs]Ecclesiastical[silˈviː.fra.ɡus]
Meaning
- adjectiveforest-destroying
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | silvifragus | silvifraga | silvifragum |
| genitive | silvifragī | silvifragae | silvifragī |
| dative | silvifragō | silvifragae | silvifragō |
| accusative | silvifragum | silvifragam | silvifragum |
| ablative | silvifragō | silvifragā | silvifragō |
| vocative | silvifrage | silvifraga | silvifragum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | silvifragī | silvifragae | silvifraga |
| genitive | silvifragōrum | silvifragārum | silvifragōrum |
| dative | silvifragīs | silvifragīs | silvifragīs |
| accusative | silvifragōs | silvifragās | silvifraga |
| ablative | silvifragīs | silvifragīs | silvifragīs |
| vocative | silvifragī | silvifragae | silvifraga |
silvĭfrăgus (sylv-), a, um, adj. silva-frango,
I. breaking or crushing the forest or trees:
flabra venti, Lucr. 1, 275.Origins
From silva (“woods, forest”) + frangō (“break, destroy”).