LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

sigillō

sigillō (present infinitive sigillāre, perfect active sigillāvī, supine sigillātum)
Classical[sɪˈɡɪl.loː]Ecclesiastical[siˈd͡ʒil.lo]

Meaning

  1. to seal (up)
  2. to confirm

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sigillōsigillābamsigillābōsigillāvīsigillāveramsigillāverō
sigillārō
2nd sg.sigillāssigillābāssigillābissigillāvistī
sigillāstī
sigillāverās
sigillārās
sigillāveris
3rd sg.sigillatsigillābatsigillābitsigillāvitsigillāverat
sigillārat
sigillāverit
sigillārit
1st pl.sigillāmussigillābāmussigillābimussigillāvimussigillāverāmussigillāverimus
sigillārimus
2nd pl.sigillātissigillābātissigillābitissigillāvistis
sigillāstis
sigillāverātis
sigillārātis
sigillāveritis
sigillāritis
3rd pl.sigillantsigillābantsigillābuntsigillāvērunt
sigillāvēre, sigillārunt
sigillāverant
sigillārant
sigillāverint
sigillārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sigillemsigillāremsigillāverim
sigillārim
sigillāvissem
sigillāssem
2nd sg.sigillēssigillārēssigillāverīssigillāvissēs
sigillāssēs
3rd sg.sigilletsigillāretsigillāverit
sigillārit
sigillāvisset
sigillāsset
1st pl.sigillēmussigillārēmussigillāverīmus
sigillārīmus
sigillāvissēmus
sigillāssēmus
2nd pl.sigillētissigillārētissigillāverītis
sigillārītis
sigillāvissētis
sigillāssētis
3rd pl.sigillentsigillārentsigillāverint
sigillārint
sigillāvissent
sigillāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sigillorsigillābarsigillābor
2nd sg.sigillāris
sigillāre
sigillābāris
sigillābāre
sigillāberis
sigillābere
3rd sg.sigillātursigillābātursigillābitur
1st pl.sigillāmursigillābāmursigillābimur
2nd pl.sigillāminīsigillābāminīsigillābiminī
3rd pl.sigillantursigillābantursigillābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sigillersigillārer
2nd sg.sigillēris
sigillēre
sigillārēris
sigillārēre
3rd sg.sigillētursigillārētur
1st pl.sigillēmursigillārēmur
2nd pl.sigillēminīsigillārēminī
3rd pl.sigillentursigillārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sigillāsigillāre
pres. 2nd pl.sigillātesigillāminī
fut. 2nd sg.sigillātōsigillātor
fut. 3rd sg.sigillātōsigillātor
fut. 2nd pl.sigillātōte—
fut. 3rd pl.sigillantōsigillantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesigillāresigillārī
perfect infinitivesigillāvisse
sigillāsse
sigillātum esse
future infinitivesigillātūrum essesigillātum īrī
present participlesigillāns—
perfect participle—sigillātus
sigillāta, sigillātā, sigillātae, sigillātam, sigillātārum, sigillātās, sigillātī, sigillātōrum, sigillātōs
future participlesigillātūrus
sigillātūra, sigillātūrā, sigillātūrae, sigillātūram, sigillātūrārum, sigillātūrās, sigillātūre, sigillātūrī, sigillātūrīs, sigillātūrō, sigillātūrōrum, sigillātūrōs, sigillātūrum
sigillandus
sigillanda, sigillandā, sigillandae, sigillandam, sigillandārum, sigillandās, sigillande, sigillandīs, sigillandōrum, sigillandōs
gerundsigillandī, sigillandō, sigillandumsupinesigillātum, sigillātū

sĭgillo, σφραγίζω, Gloss. Lat. Gr.

Origins

  1. Proto-Indo-European*sek-?
  2. Proto-Italic*segnom
  3. Latinsigillō

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -lum Latin sigillum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin sigillō From sigillum + -ō.

Descendants
  • Catalansegellar
  • Catalansigil·lar
  • Englishsigillate
  • Frenchsceller
  • Frenchsigillé
  • Italiansuggellare
  • Italiansigillare
  • Occitansagelar
  • Portugueseselar
  • Portuguesesigilar

Quick answers

What does sigillō mean in Latin?
sigillō, a verb, means “to seal (up); to confirm”.
What are the principal parts of sigillō?
sigillō, sigillāre, sigillāvī, sigillātum (first conjugation).
How do you pronounce sigillō?
In classical Latin, [sɪˈɡɪl.loː]; in ecclesiastical (church) Latin, [siˈd͡ʒil.lo].
Where does sigillō come from?
Proto-Indo-European *sek-? → Proto-Italic *segnom → Latin sigillō.